Etap pierwszy (Etap I)

Dobra praktyka

  • Kategoria:

    Wiedza użyteczna

  • Dodano:

    08.11.2018

1) Jaki obszar wybraliście i dlaczego? Opiszcie, proces dokonywania wyboru obszaru.

Przystępując po raz kolejny do projektu „Szkoła z klasą” długo zastanawialiśmy się na czym nam – całej społeczności szkolnej - zależy najbardziej : co chcemy osiągnąć i w jaki sposób, na co należy położyć nacisk i szczególnie zwrócić uwagę.

Hasło tegorocznej edycji projektu „Weź szkołę w swoje ręce” zmobilizowało nas, by przy wyborze obszaru naszej tegorocznej działalności i trwałych zmian, które mamy nadzieję wprowadzić, wzięło udział jak najwięcej członków społeczności szkolnej. Nasz wybór skonsultowaliśmy z całą Radą Pedagogiczną podczas jednego z jej posiedzeń, a także prowadziliśmy rozległe konsultacje z różnymi pracownikami szkoły, a przede wszystkim uczniami i ich rodzicami. To ich głos i twierdzenie, że uczą się różnych nieprzydatnych informacji, których nie stosują w praktyce oraz że jest tego zbyt dużo spowodował, że postanowiliśmy  bliżej przyjrzeć się obszarowi – wiedza użyteczna.

Podczas spotkania naszego zespołu, do którego zaprosiliśmy nauczycieli z różnych szczebli edukacyjnych ( dyrektor, nauczyciele różnych przedmiotów, logopeda, pedagog ), a także kilku chętnych uczniów z klas siódmych i ósmych – utwierdziliśmy się w przekonaniu, że w tym roku powinniśmy poświęcić najwięcej uwagi obszarowi : Wiedza użyteczna – szkoła uczy jak wykorzystywać w praktyce wiedzę i umiejętności.

Zagadnienie to jest nam szczególnie bliskie, gdyż stało się jednym z naszych celów umieszczonych w szkolnym programie profilaktyczno – wychowawczym na rok 2018/2019.

Naszym priorytetem jest pokazanie społeczności szkolnej – zarówno uczniom jak i nauczycielom, rodzicom, że wiedza to nie tylko sucha teoria, a przede wszystkim działanie, kreatywne poszukiwanie  rozwiązań. Chcemy dowieść, że to, o czym uczą się na lekcjach mogą wykorzystać w życiu codziennym podczas eksperymentowania, tworzenia nowych rozwiązań czy też udoskonalania już istniejących.

Przyświeca nam cel, by uświadomić i przekonać uczniów, że nauka w szkole nie musi być nudną, ciężką, nieprzydatną pracą, za którą zyskują ocenę i natychmiast wyuczone rzeczy zapominają, ale ma służyć przede wszystkim im samym – dzięki temu, czego dowiedzieli się podczas zajęć mogą stworzyć coś nowego, innowacyjnego  czy też rozwiązać jakiś problem. Stawiamy na to, by nasza społeczność szkolna teorię przekuwała w działanie – kreatywne i niesztampowe.

2) Jak i kiedy poinformowaliście społeczność szkolną o programie? Kto dzięki temu włączył się w działania Zespołu?

Pamiętając o haśle tegorocznej edycji „Weź szkołę w swoje ręce” chcieliśmy, by o programie dowiedziało się jak najwięcej członków społeczności szkolnej i by w działania projektowe włączyło się jak najwięcej osób – dlatego też podczas oficjalnego rozpoczęcia roku szkolnego 2018/2019 Pani Dyrektor poinformowała wszystkich zebranych, że nasza placówka uzyskała po raz kolejny tytuł „Szkoły z klasą” za ubiegły rok szkolny i wyraziła nadzieję, że w tym roku wspólnymi siłami również wprowadzimy zmiany dzięki udziałowi w projekcie.

Rada Pedagogiczna – około 150 nauczycieli – poszerzyła swoja wiedzę o założeniach programu podczas jednego z posiedzeń, kiedy to dyskutowaliśmy wybór obszaru naszych działań. Poskutkowało to rozbudzeniem zainteresowania tą kwestią wybranych nauczycieli i w działaniach projektowych zgłosili chęć udziału logopedzi, psycholodzy, pedagodzy szkolni i informatycy.

Na początku października, podczas zebrań z rodzicami, wychowawcy klas posiłkując się materiałami przygotowanymi przez twórców projektu „Szkoła z klasą” dopełnili obowiązku informacyjnego, przekazując rodzicom najważniejsze założenia programu i obszar naszych tegorocznych działań. Dzięki temu uzyskaliśmy dość spore grono osób chętnych do pomocy w zakresie logistyczno – technicznym, część rodziców zgłosiła swoje pomysły, które w jakiś sposób miałyby wspomóc szkołę w realizacji w/w projektu. Reasumując – uzyskaliśmy nie tylko poparcie, ale i wsparcie w różnej postaci od ważnej dla nas grupy jaką są rodzice naszych uczniów.

Informowanie uczniów o w/w programie odbyło się w przyjazny dla nich sposób, dostosowany do wieku odbiorców – w naszej szkole uczy się około 1600 uczniów w klasach 1 – 8. Spoczęło to na barkach wychowawców klas, którzy w przystępny i zrozumiały sposób opowiedzieli o głównych założeniach projektu. Dzięki temu rzesza uczniów z klas starszych – głównie siódma i ósma klasa – poczuła moc sprawczą i w myśl hasła „Weź szkołę w swoje ręce” uwierzyła i wyraziła chęć dokonania zmian w jakże ważnym dla nich obszarze dotyczącym ich samodzielnego funkcjonowania i rozwiązywania przez nich problemów.

Na szczególną uwagę zasługuje jednak postawa jednego z pracowników niepedagogicznych – pani portierki, która pasjonuje się szeroko pojętymi pracami ręcznymi i postanowiła wspomóc nasze działania zgłaszając się do zespołu. Z racji swoich zamiłowań zaprojektowała i przeprowadzi cykl warsztatów DIY ( Do It Yourself) o różnorodnej tematyce w klasach I – III.

 

3) Określcie, co już wiecie: jakie są posiadane przez Was zasoby i braki w odniesieniu do wybranego obszaru? Jakie są Wasze mocne i słabe strony? Jakie czynniki (szanse i ograniczenia) zewnętrzne powinniście uwzględnić? [Zamieście w opisie tabelę analizy zasobów]

W odniesieniu do wybranego przez nasz zespół obszaru-wiedza użyteczna- zdecydowanie mocną stroną szkoły jest bogaty zasób pomocy dydaktycznych w poszczególnych pracowniach (np. pracowni biologicznej i chemicznej, pracowniach językowych etc.). Szkoła dysponuje licznymi planszami i grami edukacyjnymi, które w znaczny sposób mogą uatrakcyjnić przebieg lekcji. Każda klasa w szkole wyposażona jest w tablicę interaktywną i komputery z dostępem do Internetu, dzięki czemu część lekcji może odbywać się z wykorzystaniem wirtualnej przestrzeni, a uczniowie efekty swoich prac (w szczególności projektowych) mogą zamieszczać we wspólnej „chmurze” internetowej. Pracownia chemiczna dysponuje kilkoma dygestoriami, co umożliwia przeprowadzanie doświadczeń chemicznych w bezpiecznych warunkach. W pracowni tej również można odnaleźć duży zasób sprzętu laboratoryjnego i odzieży ochronnej dla uczniów i nauczycieli wykonujących poszczególne eksperymenty. W pracowniach przyrodniczych odnaleźć można liczne modele przestrzenne dotyczące niemalże każdego działu przyrody, biologii i geografii obejmującego podstawę programową (globusy indukcyjne, przestrzenne modele Układu Słonecznego, samodzielnie wykonane przez uczniów modele wulkanów i dna oceanicznego itd.) Pracownie te wyposażone są również w kilkanaście mikroskopów świetlnych do wykorzystania przez uczniów oraz jeden w pełni profesjonalny mikroskop optyczny z dostępem do kamery cyfrowej, który umożliwia np. lekcje pokazowe. Pracownie przyrodnicze również dysponują samodzielną hodowlą gadów i płazów, co w znaczny sposób może uatrakcyjnić lekcje.  Szkoła zajmuje się również uprawą roślin wchodzących w skład ogródka sensorycznego. W przypadku pracowni językowych szkoła dysponuje licznymi zestawami słuchawkowymi umożliwiającymi praktyczną naukę języków obcych. W pracowniach polonistycznych dostępne są słowniki, encyklopedie, plansze dydaktyczne. Biblioteka szkolna dysponuje dużym zasobem atlasów, zestawów ćwiczeń oraz licznych pomocy dla nauczycieli w przygotowaniu scenariuszy zajęć. Warto nadmienić również o pracowniach komputerowych umożliwiających praktyczną naukę informatyki. Atmosfera szkoły sprzyja poszerzaniu horyzontów dzięki licznym gazetkom tematycznym oraz kolorowym ścianom poszczególnych pracowni i korytarzy.

Braki jakie nasz zespół zauważa w odniesieniu do wybranego przez nas obszaru to zbyt mała ilość zestawów słuchawkowych do praktycznej nauki języka obcego oraz zbyt mała ilość odczynników chemicznych do praktycznej nauki przedmiotu. Część pomocy dydaktycznych również została zniszczona (np. zubożony został zestaw mikroskopów świetlnych i sprzętu laboratoryjnego), co uniemożliwia pracę w mniejszych grupach podczas zajęć.

Mocną stroną naszej szkoły jest zdecydowanie liczne grono pedagogiczne, nauczycieli i specjalistów, chętne do pomocy i udzielenia wsparcia w każdej dziedzinie oraz wykorzystywanie przez nauczycieli licznych metod aktywizujących uczniów. Istotne jest również ciągłe podnoszenie kwalifikacji przez kadrę pedagogiczną podczas licznych szkoleń i spotkań ze specjalistami. Pomocne są również dobrze zaopatrzone klasopracownie i bogaty zasób pomocy dydaktycznych oraz doposażone pracownie komputerowe. Mocną stroną jest również dobrze rozwinięta współpraca z Rodzicami i Samorządem Uczniowskim, a także działający na terenie szkoły Uniwersytet Rodzinny. Sprzyjająca nauce jest atmosfera panująca w szkole, wystrój i kolor korytarzy.

Z kolei słabą stroną i zdecydowanym ograniczeniem naszej szkoły jest nauka do późnych godzin wieczornych (18:15) oraz zadawanie prac domowych uczniom kończącym lekcje o późnych godzinach. Słabą stroną mogą być również przepełnione klasopracownie, co zdecydowanie ogranicza pracę w mniejszych grupach badawczych. Kolejną słabą stroną, którą dostrzegamy jest również zbyt duża ilość metod podających podczas lekcji niektórych przedmiotów.

Tabela analizy zasobów i braków szkoły

Przeprowadźcie analizę, odnosząc ją do wybranego przez siebie obszaru.

Wybrany obszar: Wiedza użyteczna

Jakie są nasze mocne strony w ramach
wybranego obszaru?

Jakie są nasze słabe strony w ramach
wybranego obszaru?

-dobrze wyposażone klasopracownie (liczne pomoce dydaktyczne, komputery, rzutniki i tablice interaktywne),

-liczne grono pedagogiczne z dużym doświadczeniem,

-sprzyjająca nauce atmosfera w szkole,

-liczne szkolenia dla nauczycieli mające na celu poprawienie ich warsztatu,

-dobra komunikacja między nauczycielami, a rodzicami,

-wykorzystywanie przez nauczycieli metod aktywizujących uczniów,

-współpraca ze społecznością lokalną (Uniwersytet Rodzinny),

-liczne zajęcia rozwijające z różnych przedmiotów,

-aktywnie działający Samorząd Uczniowski i wolontariat szkolny.

-przepełnione klasopracownie i korytarze szkolne,

-zbyt wąskie korytarze szkolne przy tak dużej liczbie uczniów,

-zbyt mała ilość szatni dla uczniów,

-późne kończenie zajęć,

-zadawanie prac domowych,

-zbyt mała ilość pomieszczeń ogólnodostępnych dla uczniów i społeczności lokalnej,

-wykorzystywanie głównie metod podających na niektórych przedmiotach.

Jakie okoliczności zewnętrzne możemy wykorzystać jako szansę do zmiany?

Co powinniśmy uwzględnić, jako ograniczenia zewnętrzne (zagrożenia), podczas planowania zmian?

-współpraca z Uniwersytetem Rodzinnym, wolontariatem szkolnym oraz Samorządem Uczniowskim,

-konsultacje z Rodzicami na zebraniach,

-konsultacje z gronem pedagogicznym na Radach Pedagogicznych,

-wycieczki i spotkania z ciekawymi ludźmi jako źródło inspiracji do zmian,

-debaty i pogadanki z uczniami na godzinach wychowawczych.

-wąskie korytarze i zbyt mała przestrzeń Szkoły w stosunku do liczby uczniów,

-nauka w systemie zmianowym i późne kończenie zajęć przez uczniów i nauczycieli,

-przeciążenie uczniów licznymi zadaniami domowymi i późnymi powrotami do domu,

-niechęć niektórych przedstawicieli społeczności lokalnej do współpracy.

4) Określcie, czego nie wiecie: czego chcielibyście się dowiedzieć od społeczności szkolnej w badaniu potrzeb w odniesieniu do wybranego obszaru? Podajcie przykładowe pytania i opiszcie, kogo, kiedy i jak (z użyciem jakich metod/narzędzi) zamierzacie przebadać.

Planowane badanie potrzeb społeczności uczniowskiej.

W celu zdobycia informacji na temat potrzeb społeczności uczniowskiej odbędą się konsultacje, które zostaną  przeprowadzone wśród całej społeczności szkolnej w drugiej połowie listopada.

1.        Uczniowie wyrażą swoje potrzeby i rekomendacje podczas wywiadów z  członkami Zespołu. Rozmowy będą filmowane bądź nagrywane na dyktafon. Ponadto reprezentanci społeczności uczniowskiej skrupulatnie będą obserwowali i fotografowali przestrzeń szkolną.

2.        Rodzice naszych uczniów otrzymają ankiety, które mają na celu zbadać ich potrzeby i oczekiwania związane ze szkołą. Poza tym podczas zebrania z rodzicami każdy wychowawca przeprowadzi z rodzicami wywiad grupowy.

3.        Nauczyciele wypełnią ankiety, a koordynator zbierze dodatkowe informacje w czasie wywiadów indywidualnych.

 

Chcąc ostatecznie określić cel główny i cel szczegółowy, skorzystamy z metody animacyjnej „pytanie na sznurku”.  Na korytarzu, w widocznym miejscu zostanie rozwieszony sznurek, do którego klamerkami przyczepione zostaną kartki z propozycjami. Zostaną poproszeni uczniowie, ich rodzice i nauczyciele o wyrażenie swojego zdania poprzez zaznaczenie naklejką wybranego celu.

Badanie potrzeb społeczności szkolnej WYWIAD Z UCZNIAMI (FILMY)

  •       Jakie umiejętności, które zdobywasz w szkole są najbardziej przydatne w codziennym życiu?
  •       W jakich codziennych sytuacjach wykorzystujesz w praktyce wiedzę i umiejętności zdobyte w szkole?
  •       Jak powinna wyglądać lekcja, abyś najlepiej zapamiętał przekazywane na niej treści?

ANKIETA DLA RODZICÓW

PROSIMY O WYRAŻENIE OPINII NA TEMAT SWOICH POTRZEB  I OCZEKIWAŃ ZWIĄZANYCH Z NASZĄ SZKOŁĄ. BĘDZIE ONA DLA NAS WSPARCIEM W PROCESIE PLANOWANIA I WPROWADZANIA ZMIAN W DUCHU WSPÓŁPRACY I OTWARCIA NA POTRZEBY CAŁEJ SZKOLNEJ SPOŁECZNOŚCI.

 

2.        Jakie umiejętności, które dziecko zdobywa w szkole są najbardziej przydatne w codziennym życiu?

3.        W jakich codziennych sytuacjach Państwa dziecko wykorzystuje w praktyce wiedzę i umiejętności zdobyte w szkole?

4.        W jakich sytuacjach zachęcają Państwo dziecko do wykorzystywania wiedzy i umiejętności zdobytych w szkole w praktyce?

 

8.        Jak według Państwa powinna wyglądać lekcja, aby dziecko najlepiej zapamiętało przekazywane na niej treści?

 

ANKIETA DLA NAUCZYCIELI

PROSIMY O WYRAŻENIE OPINII NA TEMAT SWOICH POTRZEB  I OCZEKIWAŃ ZWIĄZANYCH Z NASZĄ SZKOŁĄ. BĘDZIE ONA DLA NAS WSPARCIEM W PROCESIE PLANOWANIA I WPROWADZANIA ZMIAN W DUCHU WSPÓŁPRACY I OTWARCIA NA POTRZEBY CAŁEJ SZKOLNEJ SPOŁECZNOŚCI.

 

1.        Jakie umiejętności, które uczeń zdobywa w szkole są najbardziej przydatne w codziennym życiu?

2.        W jakich codziennych sytuacjach uczniowie mogą wykorzystywać w praktyce wiedzę i umiejętności zdobyte w szkole?

 

6.        Jak według Pani/ Pana powinna wyglądać lekcja, aby uczeń najlepiej zapamiętał przekazywane na niej treści?