Pytamy i wyciągamy wnioski (Etap II)

Dobra praktyka

  • Kategoria:

    Samodzielność

  • Dodano:

    27.01.2020

1) Opiszcie, jakie otrzymaliście wyniki z badań poszczególnych grup. Co Was w nich zaskoczyło? Załączcie pytania, które zadaliście oraz wszystkie inne materiały dokumentujące badanie potrzeb.

Badanie potrzeb przeprowadzaliśmy wśród uczniów, rodziców, nauczycieli nauczania zintegrowanego metodą ankietową oraz inicjowaliśmy po przeprowadzonych ankietach dyskusje. W klasach 5-8 przeprowadziliśmy badanie wykorzystując rysunki ankiety, gadającą ścianę, wywiady oraz obserwacje. Wśród nauczycieli i rodziców zbieraliśmy materiał podczas dyskusji, nauczyciele wpisywali także swoje komentarze na gadającej ścianie. Pedagog przeprowadzał wywiady indywidualne z rodzicami i dziećmi, stosował ankiety oraz rozmowę. Zaskoczyło nas to, że uczniowie zdecydowali, że pierwszy etap badania powinien dawać szansę do bardzo swobodnego wypowiadania się, tak żeby nikt z innych uczniów nie wiedział, kto jest autorem wypowiedzi. Stwierdzili, że gadająca ściana jest obarczona ryzykiem nieszczerości, część uczniów w ogóle z niej nie skorzysta, bo nie będzie miała odwagi albo wstydzi się rówieśników. Uczniowie twierdzili także, że pojawią się wpisy dla szpanu. Dlatego powstały pytania w formie rysunkowej. Rozdane zostały w większości klas.

Kolejnym zaskoczeniem był mały odzew ze strony rodziców oraz bardzo burzliwa, dojrzała dyskusja uczniów podczas spisywania odpowiedzi z rysunków. Ucieszyło nas zaangażowanie uczniów i to, że mają potrzebę, by szukać sposobów na zmianę wielu sytuacji, które zaobserwowali podczas opracowywania wyników badania.

Poniżej przedstawiamy wyniki z przeprowadzonych badań.

Badanie ankietowe przeprowadzono w czterech klasach – dwóch pierwszych, drugiej i trzeciej. W sumie w badaniu udział wzięło 79 dzieci, 51 rodziców oraz 9 nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. Każda z grup miała przygotowany odrębny, dostosowany do siebie arkusz ankiety (załącznik zdjęcia).

            Wszystkie badane grupy odpowiadały na dwa pytania: 1. Jakie czynności wykonuję / moje dziecko w szkole wykonuje samodzielnie? 2. Co stoi na przeszkodzie, abym był samodzielny/aby moje dziecko było samodzielne/ dziecko w szkole było samodzielne?

           Oto wyniki naszych ankiet:

 

1.

 

Samodzielność

Dzieci

Rodzice

Nauczyciele

1. nakrywa do stołu

66%

70,5%

66,5%

2. pakuje swój plecak

81%

70,5%

100%

3. rozwiązuje swoje problemy z rówieśnikami

57%

66,7%

11,1%

4. organizuje sobie wolny czas

97%

78,4%

100%

5. samodzielnie przygotowuje drobne posiłki

73%

52,9%

66,5%

6. ścieli łóżko/załatwia różne sprawy w szkole

54%

50,9%

77,8%

7. wynosi śmieci/dba o porządek w klasie

38%

29,4%

44,4%

8. sprząta swój pokój/swoje stanowisko pracy

78%

66,7%

88,9%

9. czyta lektury

74%

58,8%

56,5%

10. wiąże buty

57%

49%

33,3%

11. samodzielnie robi drobne zakupy

44%

49%

55,6%

12. sam się myje/ myje ręce i chodzi sam do WC

84%

94,1%

100%

13. jeździ na rowerze/ćwiczy na w- fie

91%

98,8%

100%

14. samodzielnie odrabia lekcje/samodzielnie pracuje

69%

66,7%

72,2%

 

2.        

 

Przeszkody

Dziecko

Rodzic

Nauczyciel

1. strach dziecka

58%

7,8%

44,4%

2. strach rodzica/nauczyciela

54%

43,1%

22,2%

3. brak czasu

44%

33,3%

55,5%

4. wygoda

34%

54,9%

22,2%

5. niechęć dziecka

44%

68,2%

77%

6. brak zaufania do dziecka

40%

9,8%

22,2%

7. brak umiejętności dziecka

35%

25,4%

33,3%

8. szkoła i nauczyciele/ rodzice

16%

7,8%

55,5%

 

 

 

 

 

Wyniki badań przeprowadzonych wśród uczniów starszych:

1.Badanie rysunkowe – przedstawione wyniki są najczęściej powtarzającymi się odpowiedziami uczniów lub odpowiedziami bardzo rzadkimi. Nie przedstawiamy całości materiału, ponieważ jest zbyt obszerny.

Pytanie: Co Cię motywuje do samodzielności w szkole, poza szkołą? ( Rysunek z rakietą – To mnie motywuje, napędza…)

- to, że mogę być samodzielny

- „luźniejsza, żartowna atmosfera na lekcjach”

- dodatkowa matematyka

- więcej kahoota

- „ więcej minut na napisanie testów, kartkówek”

- fajny nauczyciel

- fajna zabawa na lekcjach

- pochwały

- plusy

-dobre oceny

-pomoc rodziców

- wsparcie od klasy

-praca w grupie

- praca z przyjaciółmi

-podziały na grupy na lekcji

- w każdej klasie jest inny, fajny klimat

- karty pracy

- oglądanie kawałków filmów i rozmawianie o nich

- prezentacje multimedialne

-moja pasja

-to że jak zrobię lekcje mogę grać na komputerze

- gdy mi coś wyjdzie

- koła zainteresowań w szkole

- dużo akcji wolontariackich

- sport

-lekcje bez pytania

- dobre oceny

- metodniki – super jest że nie muszę mówić, a pani wszystko widzi i pomaga

- to że samodzielnie robię zadania domowe, tańczę, śpiewam i rysuję

„że nie umiem, a potem umiem”

- zajęcia dodatkowe

- plakaty, prezentacje

- fajne imprezy w szkole

- podtrzymywanie się na duchu

-super nauczyciele

-osiąganie sukcesu

-gry na lekcjach

- granie w szkole z rodzicami

-rodzice

- potrzeba, że trzeba coś zrobić

- przekonanie się do zadania

- pasje

- moja rodzina

- nagroda za pracę

- „lubię być samodzielny”

 

  Pytanie: Co Cię ogranicza w samodzielnych działaniach w szkole i poza nią? ( Rysunek człowieka dźwigającego kamienie – To mnie ogranicza)

  - za dużo zadań domowych

- rodzice, którzy wiedzą lepiej

- nie lubię minusów i zadań domowych

- słabe oceny

- za dużo sprawdzianów

-praca w grupach

-nie chce mi się uczyć

- za mało rysowania, kolorowania

- dużo lekcji

- za krótkie długie przerwy

- praca samodzielna

- osobne ławki

- nauka na testy

- brak marzeń

- mówienie przed klasą

- brak zrozumienia przez nauczycieli

- opinia innych

- nowi znajomi

-jeśli ktoś bierze twoją pracę za swoją

- wyśmiewanie się

- kłótnie

- czytanie lektur

- ciężkie zadania

- Praca w jedną osobę

- jak zrobię źle to dostanę słabą ocenę

- to, że nic mi się nie chce

- inni nie mogą mi pomagać

- nauczyciele się krzywią jak coś robię źle i wtedy się boję

- wygodnictwo

-  brak umiejętności rozplanowania czasu

- brak motywacji.

 

 Z badania rysunkowego dowiedzieliśmy się też, czego uczniowie chcieliby w szkole, czego im brakuje?

- teatr w stołówce

- kino w szkole

-kącik muzyczny

- prezentowanie swoich talentów jak w telewizji

- kącik ciszy

- żeby można było korzystać z telefonów

- więcej wolności

- docenianie przez kolegów, koleżanki

- docenianie przez rodziców

- żeby czuć, że jestem potrzebny

- żebym czuła, ze koleżanki chcą ze mną robić to co mnie bawi

 

Informacje z wywiadów.

Podczas przeprowadzania wywiadów uczniowie zadawali następujące pytania:

1. Czy chciałbyś/chciałabyś opiekować się młodszymi uczniami?

2. Czy  chciałbyś/chciałabyś organizować zajęcia dla młodszych kolegów/koleżanek? Jak wyobrażasz sobie takie zajęcia? Jakie tematy  chciałbyś/chciałabyś poruszyć na takich zajęciach?

3. Czy  chciałbyś/chciałabyś, żeby starsi koledzy/koleżanki prowadzili zajęcia w Twojej klasie? Czego chciałbyś się od nich nauczyć?

4. Czy zaangażowałabyś się/ zaangażowałbyś się w Targi Samodzielności? Jak widzisz swoją rolę podczas tego działania?

 Większość uczniów twierdzi, że gdyby miała pomysł, to poprowadziłaby zajęcia dla młodszych uczniów. Problemem jest jednak czas, młodsi uczniowie kończą lekcje wcześniej, a starsi później. Wśród pomysłów na zajęcia pojawiły się np. grupa taneczna, wspólne gotowanie, wyczynowa jazda na rowerach, wspólne czytanie, pisanie komiksów, wspólny teatr. Młodsi uczniowie entuzjastycznie przyjmowali pomysł poprowadzenia zajęć w klasie przez starszych kolegów i koleżanki. Najczęściej odpowiadali, że starsi mogliby „nauczyć ich wszystkiego”, zwracali także uwagę, że np. mogliby pomagać przy matematyce, albo wspólnie mogliby grać w gry, gotować.

Jeśli chodzi o Targi Samodzielności, to uczniowie w większości stwierdzili, że mogliby wziąć w nich udział i na swoich stoiskach pokazać pasje i uczyć innych tego, co sami potrafią. Wśród pomysłów znalazły się sztuki walki, rysowanie komiksów, origami, warcaby, jazda na deskorolce, haftowanie, robótki szydełkowe, pieczenie ciast. Dość często padały informacje, że rodzice i nauczyciele też mogliby mieć takie stoiska i pokazać na nich jakieś fajne rzeczy np. robienie paznokci, makijaż, układanie fryzury, robienie bukietów, naprawianie rowerów. Niektórzy z uczniów chcieliby zająć się organizacją Targów.

 Gadająca ściana

Pytania:

- Co sprawia, że działania samodzielne, które podejmujesz, cieszą Cię?

- samodzielność jest bardzo doceniana

- ciekawe projekty, wyjazdy

- mam trochę swobody

- to, że przychodząc widzę ważne dla mnie osoby

- gdy robię coś co sprawia mi przyjemność, coś związanego z hobby

- niezależność

- moje zdanie jest ważne

- inni mnie słuchają

- mogę błyszczeć

 

- Jakie działania na terenie szkoły zmotywowałby Cię do samodzielności?

- pochwały

- lajki od kolegów i koleżanek

- pomaganie innym na lekcji

- czasem mógłbym zastąpić nauczyciela

- jak bym mogła robić zajęcia z tańczenia

- talent show

 

- Jakie działania na terenie szkoły hamują Twoją samodzielność? Co powinniśmy z tym zrobić?

- niektórzy uczniowie nie dają mi czasu by pomyśleć i robią wszystko za mnie

- nieprecyzyjne polecania

- powinniśmy w końcu innym pomagać jak coś umiemy

- nauczyciele którzy są ostrzy, mogliby być wyrozumiali

- nadopiekuńczość nauczycieli, czasem czuję się jak niemowlak

- zbyt duża kontrola nauczyciela

 

Wyniki badań przeprowadzonych wśród nauczycieli:

 

Pytanie, problem

Zebrany materiał - odpowiedzi

Co przeszkadza, by uczniowie samodzielnie pracowali na lekcjach, dbali o systematyczną naukę, przyrost wiedzy i umiejętności?

Bardzo liczne spostrzeżenia nauczycieli:

- obawa o efekt

- presja oceny – musimy stawiać oceny i chcę, by uczniowie dostawali dobre stopnie, więc hamuję ich samodzielność, naprowadzam, nie lubię, gdy popełniają błędy

- mała koncentracja u uczniów, jeśli za zadanie mają dostać ocenę, to mobilizują się do pracy, w innym przypadku w większości nie

- mała ciekawość świata u uczniów

- presja rodziców związana z ocenami – ocen ma być dużo!

- rodzice wykonują za dzieci wiele zadań, uczniowie często nie widzą, co przynieśli jako swoją pracę do szkoły, rodzice  pakują im plecaki itp.

- możliwość kontaktu rodzica z nauczycielem przez dziennik elektroniczny (rodzice za uczniów sprawdzają, kiedy mają sprawdziany, kartkówki, jakie zadania domowe mają do wykonania, nie uczą ich samodzielności, odpowiedzialności)

- kłótnie uczniów podczas pracy

- rodzice szukają, co dzieci mogłyby zrobić, aby zdobyć plusowe punkty zachowania, wymagają od nauczyciela wymyślania konkretnych zadań

- uczniowie  mają problem ze zrozumieniem poleceń (trzeba dawać uczniom instrukcję do instrukcji)

- poczucie, że muszę kontrolować uczniów, czy ich tok myślenia jest prawidłowy

- konieczność trzymania się celów lekcji

- przeładowana podstawa programowa

- nastawienie uczniów na natychmiastowe osiągnięcie celu i oczekiwanie, że nauczyciel będzie upewniał na każdym kroku, że idą we właściwym kierunku rozwiązując zadania

- brak czasu na pracę z błędem ucznia

 

Co zachęca do dawania samodzielności uczniom?

 

Bardzo liczne spostrzeżenia nauczycieli:

- działania wychowawcze, w których efekt edukacyjny nie jest priorytetem. Podczas przygotowywania różnorodnych imprez np. SU pozostawianie uczniom całkowitej swobody. Uczą się wtedy pracy w grupie, odpowiedzialności za grupę, tolerancji, mogą testować bezpiecznie najróżniejsze pomysły

 

Nieliczne wypowiedzi nauczycieli:

- praca ze światłami

- kreatywne rozwiązywanie problemów przez uczniów

- wspieranie się uczniów

- uczeń czasem lepiej wytłumaczy problem niż nauczyciel

- uczenie na błędach jako najlepszy sposób na zapamiętywanie

- dostosowywanie tempa pracy do indywidualnych potrzeb uczniów – uczniowie sprawniejsi się nie nudzą

- wytworzenie atmosfery partnerstwa w relacji nauczyciel – uczeń

- wzmacnianie  poprawnych relacji między uczniami

- radość uczniów z wykonanego zadania

- stosowanie oceny koleżeńskiej jako motywacji do działania

- podążanie za pomysłami uczniów sprawia, że lekcje są ciekawsze, niestandardowe, uczniowie chętniej się w nie angażują

 

 

 

 

Wyniki badań przeprowadzonych wśród rodziców uczniów starszych – rodzice w klasie, która zorganizowała dla nich wernisaż przede wszystkim byli zaskoczeni samodzielnymi rozwiązaniami i sposobem przygotowania wernisażu przez uczniów. Nie dowierzali, że piątoklasiści sami stworzyli scenariusz i nie ukrywali, że ich podziw budzi to, że nauczyciel zgodził się na taka pracę i ryzyko. Data wernisażu przesunęła się o miesiąc, ponieważ uczniowie nie byli gotowi ze swoimi pracami. Rodzice mówili, że chcieli pomagać swoim dzieciom i byli trochę rozżaleni, że dzieci twardo zabraniają im ingerować w to, co robią. Pojawiły się głosy, że w domu byłoby im ciężko zaakceptować taką sytuację, bo oczekują, że wszystko będzie gotowe na czas i perfekcyjnie przygotowane. Woleliby część pracy wykonać za dzieci, bo nie denerwowaliby się, nie martwiliby się o efekt. Podczas dyskusji stwierdzali, że w przypadku nauki nie mogą pozwolić na takie samodzielne działania, bo dziecko dostawałoby złe oceny. Nie mamy miarodajnych informacji z gadającej ściany wystawionej dla wszystkich rodziców, nie cieszyła się ona zainteresowaniem. Jest to dla nas sygnał, że musimy znaleźć w przyszłości inny sposób na dotarcie do większej ilości rodziców starszych uczniów.

2) Opiszcie faktyczny przebieg badania, czy zrealizowaliście wszystko zgodnie z planem, czy zmienialiście coś w trakcie realizacji?

Zanim przystąpiliśmy do opracowania materiałów potrzebnych nam do badania potrzeb ustaliliśmy na zebraniu Zespołu, że materiały do badań zróżnicujemy w taki sposób, żeby wyniki pokazywały faktyczne potrzeby uczniów, nauczycieli, rodziców klasach 0-3, klasach 5-8 oraz wśród uczniów, którzy współpracują na indywidualnych spotkaniach z pedagogiem  szkolnym. Postanowiliśmy również, że uczniowie podczas grudniowego spotkania z Przyjaciółmi szkoły nie przeprowadzą wywiadów, ponieważ nie mieli pomysłów na pytania do gości.

Wstępnie zaplanowaliśmy, że do badania potrzeb wykorzystamy gadającą ścianę, wywiady wśród uczniów, rysunkową ankietę, obserwację.

Dla klas 0-3 zostały przygotowane rysunkowe ankiety – osobne dla  uczniów, rodziców, nauczycieli pod hasłem „Droga do sukcesu”. Dzieci wypełniały ankiety na lekcjach, a następnie dyskutowały z nauczycielem na temat tego, co je motywuje do sukcesu i samodzielności oraz co je ogranicza, by sukces osiągnąć.Rodzice wypełniali ankiety podczas zebrania z rodzicami, w dyskusji podzielili się także z wychowawcami swoimi  bieżącymi spostrzeżeniami, niepokojami, sukcesami, sposobami na radzenie sobie z problemami, które zauważają u swoich dzieci. To było bardzo cenne doświadczenie, bowiem w swobodnej atmosferze udzielali sobie wsparcia, motywowali się do przezwyciężania trudności, na które napotykają w codzienne pracy z dzieckiem. Nauczyciele nauczania zintegrowanego po wypełnieniu ankiet w swoim gronie i podsumowaniu wyników zwrócili uwagę, że ciekawym doświadczeniem jest to, iż nauczyciele, którzy rozpoczęli pracę mogli skonfrontować swoje spostrzeżenia z bardziej doświadczonymi koleżankami, zebrali pomysły na usamodzielnianie dzieci i pracę z rodzicami. Wyniki z ankiet podane zostały w punkcie pierwszym, wnioski z ankiet i rozmów z dziećmi znajdują się w punkcie trzecim.

Dla klas 5-8 z inicjatywy uczniów została stworzone rysunkowe badanie. Uczniowie uznali, że będzie ono bardziej miarodajne niż gadająca ściana.  Motywowali to tym, że koledzy i koleżanki nie są szczerzy przy wpisach. Gadającą ścianę wykorzystają, jak będą już mieli opracowane badanie rysunkowe i jeśli będzie nam brakować jakiejś wiedzy, to sięgną po tę metodę.  Na jednej kartce, na której została narysowana rakieta, uczniowie mieli możliwość wypowiedzenia się, co ich napędza ku samodzielnej nauce, rozwijaniu pasji, realizowaniu pomysłów. Na drugiej, na której został narysowany człowiek dźwigający kamienie, wypowiadali się na temat ograniczeń, które napotykają podczas samodzielnych działań. Rysunki zostały rozdane w klasach, a następnie grupa starszych uczniów spisywała wypowiedzi z rysunkowego badania na komputerze. Ten moment był niezwykle interesujący, ponieważ uczniowie na bieżąco komentowali wpisy, zastanawiali się, co można zrobić, żeby wyeliminować niekomfortowe sytuacje, jak wykorzystać talenty i potencjał kolegów i koleżanek, o których nie wiedzieli. Spisywali swoje pomysły. Zostaną one wykorzystane podczas planowania kolejnych działań w programie.

 Po tym etapie uznali, że chcieliby jeszcze uzyskać kilka informacji. Powstała więc gadająca ściana. Pojawiły się na niej pytania:

- Co sprawia, że działania samodzielne, które podejmujesz, cieszą Cię?

- Jakie działania na terenie szkoły zmotywowałby Cię do samodzielności?

- Jakie działania na terenie szkoły hamują Twoją samodzielność? Co powinniśmy z tym zrobić?

 Następnie uczniowie przeprowadzali na terenie szkoły wywiady z rówieśnikami. Pytali ich o pasje, zainteresowania, o to, czy chcieliby się wypromować w szkole. Przygotowali także pytania:

1. Czy chciałbyś/chciałabyś opiekować się młodszymi uczniami?

 2. Czy  chciałbyś/chciałabyś organizować zajęcia dla młodszych kolegów/koleżanek? Jak wyobrażasz sobie takie zajęcia? Jakie tematy  chciałbyś/chciałabyś poruszyć na takich zajęciach?

3. Czy  chciałbyś/chciałabyś, żeby starsi koledzy/koleżanki prowadzili zajęcia w Twojej klasie? Czego chciałbyś się od nich nauczyć?

4. Czy zaangażowałabyś się/ zaangażowałbyś się w Targi Samodzielności? Jak widzisz swoją rolę podczas tego działania?

Badanie potrzeb w gronie nauczycielskim inicjowaliśmy w dość nietypowy sposób. Zostawialiśmy w widocznym miejscu rysunki z uczniowskimi rakietami i kamieniami. Wypowiedzi uczniów umieszczone na rysunkach stawały się wyjściem do rozmów na temat oddawania inicjatywy w ręce uczniów podczas lekcji, współpracy uczniów na lekcjach, sposobów na uaktywnianie uczniów i oddawanie im inicjatywy w uczeniu się i przygotowywaniu różnych akcji na terenie szkoły, wspierania i ograniczania uczniów przez rodziców. Takie nieformalne działanie pozwoliło nam na zebranie cennego materiału, który zostanie przedstawiony na analitycznej radzie pedagogicznej i oczywiście pomoże nam zaplanować dalsze działania w obszarze samodzielność.

Najtrudniej było nam pozyskać materiał od rodziców klas 5-8. Podczas zebrań z rodzicami umieściliśmy w widocznym miejscu gadającą ścianę z pytaniami skierowanymi do rodziców, ale odzew był znikomy.

Postanowiliśmy więc, że zbierzemy informacje od rodziców jednej z klas piątych, która realizując innowację z języka polskiego zorganizowała wernisaż dla rodziców pod hasłem „Jestem dziełem sztuki”. Przygotowania do wernisażu trwały trzy miesiące i rodzice nie wiedzieli, co uczniowie będą na nim prezentować. Scenariusz, obiekty artystyczne, uczniowskie stylowe przebrania były całkowicie ich pomysłem i samodzielną realizacją, więc po wernisażu pojawiła się przyjazna przestrzeń do zebrania opinii na temat tego, jak rodzice ostrzegają samodzielność swoich dzieci. Rodzice wypowiadali się na specjalnie przygotowanych kartkach pozostawionych przez młodych artystów przy pracach oraz dyskutowali w gronie dorosłych.

Podczas indywidualnych rozmów z uczniami pedagog stosował rysunkowe ankiety oraz rozmawiał z uczniami. Zdecydowaliśmy się także na tę formę, żeby dotrzeć do dzieci zamkniętych lub tych, które czują się najmniej doceniane, postrzegane są jako trudne, bowiem mamy wrażenie, że głos takich uczniów ginie w tak licznej szkole jak nasza.

Badanie potrzeb na bieżąco ewaluowało, dostosowywaliśmy je do pojawiających się potrzeb, w dużej mierze inicjatorami byli sami uczniowie i to nas najbardziej cieszy.

3) Jakie są najważniejsze wnioski z przeprowadzonych badań?

Wnioski: dzieci młodsze :

 •      można wnioskować, że  połowa ankietowanych dzieci ma mało obowiązków domowych – typu wynoszenie śmieci, ścielenie łóżka, sprzątanie pokoju, przygotowywanie posiłków,

•      aż 30% dzieci nie odrabia samodzielnie zadań domowych,

•      duży dysonans zauważamy w organizowaniu sobie wolnego czasu. Dzieci i nauczyciele widzą to bardziej pozytywnie niż rodzice,

•      połowa rodziców i dzieci uważa, że są w stanie samodzielnie rozwiązywać problemy z rówieśnikami, co nie pokrywa się z obserwacją nauczycieli, gdzie aż 89% uważa, iż musi pomagać w rozwiązywaniu konfliktów rówieśniczych,

•      rodzice i dzieci w 50% twierdzą, że dzieci samodzielnie potrafią wiązać buty, co nie pokrywa się z obserwacją nauczycieli, gdyż umiejętność ta jest mało wyćwiczona i w rezultacie trzeba dziecku pomóc. Większość dzieci nosi buty na rzepy,

•      100% dzieci w szkole samodzielnie pakuje swój plecak, natomiast w domu w 30% wyręczają  ich rodzice,

•      rodzice uważają, że strach dziecka nie jest przeszkodą w wykonywaniu przez nie różnych czynności samodzielnie, natomiast przeszło połowa dzieci przyznaje, że nie wykonuje pewnych czynności ze strachu, co potwierdza się z obserwacją nauczycieli,

•      połowa dzieci nie podejmuje pewnych czynności ze względu na obawy i strach rodziców, rodzice potwierdzają swój lęk w 43%. Mniejsze obawy mają nauczyciele, bo tylko 22,2% ,

•      dorośli uważają, że dzieci wiele czynności nie podejmują z niechęci, czego nie potwierdzają dzieci. Wynika z tego, że blokuje ich coś innego np. własny strach,

•      niewielką przeszkodę w opinii rodziców i dzieci w kształtowaniu samodzielności stanowi szkoła i nauczyciele. Natomiast nauczyciele twierdzą, że to rodzice blokują samodzielność dzieci,

•      40% dzieci uważa, że dorośli nie powierzają im wielu zadań z powodu braku zaufania, odmiennego zdania są jednak rodzice i nauczyciele.

 

 Pozostałe wnioski:

- nauczyciele niezbyt chętnie pracują metodami stawiającymi na samodzielność uczniów, ponieważ obawiają się o efekt edukacyjny,

- mała wiedza i doświadczenie nauczycieli, że praca na błędach jest cennym doświadczeniem w trakcie uczenia i bardzo mu sprzyja,

- nauczyciele chętnie oddają inicjatywę w ręce uczniów podczas realizowania działań wychowawczych, przygotowywania imprez uczniowskich,

- część uczniów chciałaby planować przebieg lekcji i wdrażać swoje rozwiązania, jest jednak spora grupa uczniów, którzy są zdemotywowani, nie lubią i nie chcą się aktywizować i uczyć,

- młodzież  w osiągnięciu samodzielność ograniczają rodzice oraz rówieśnicy,

- uczniowie obawiają  się krytyki rodziców oraz negatywnych uwag na temat swoich pasji i pomysłów,

- w grupie rówieśniczej  uczniowie obawiają się kompromitacji oraz krytyki,

- wielu uczniów zna swoje mocne strony i dąży do rozwijania pasji i zainteresowań, chciałaby móc się nimi dzielić,

- w szkole jest wystarczająco dużo propozycji różnorodnych zajęć, na których mogą się rozwijać uczniowie,

- uczniowie maja potrzebę bliższego poznawania się, lubią i chcą wspólnie działać,

- problem stanowi umiejętność doceniania uczniów przez uczniów, ale także uczniów przez nauczycieli i rodziców,

- rodzice nie wierzą w umiejętności, sprawczość i samodzielność swoich dzieci, chcą je wyręczać i mieć nad nimi całkowitą kontrolę,

 -  uczniowie postrzegają w całkiem inny sposób swoją samodzielność niż ich rodzice,

-  rodzic wyręcza swoje dziecko w wielu kwestiach by było lepiej i szybciej, 

-   nadopiekuńczość rodziców blokuje samodzielność uczniów.

4) Podajcie Wasz cel dla szkoły i napiszcie, dlaczego się na niego zdecydowaliście.

CEL: Rozwijamy samodzielność jako wartość sprzyjającą lepszemu uczeniu się, promowaniu pasji, braniu odpowiedzialności za swój rozwój oraz dążymy do wzmocnienia pozytywnych relacji i zaufania między uczniami, nauczycielami i rodzicami, tak by Targi Samodzielności uczynić świętem przełamywania barier rodziców, dzieci i nauczycieli.

Chcemy przekonać rodziców, uczniów i nauczycieli do większej samodzielności i przełamywania strachu wszystkich trzech podmiotów przy podejmowaniu różnych działań. Zależy nam na tym, by uczniowie brali i rozwijali odpowiedzialność za swoją naukę i rozwijanie pasji, nie uzależniali ich od decyzji dorosłych oraz poczuli, że są wartościowymi, sprawczymi młodymi ludźmi. Istotne jest dla nas również to, by wzrastało ich poczucie wartości, nauczyli się doceniać pracę,  pasje, umiejętności kolegów i koleżanek i nie deprecjonowali ich, wzmacniali pozytywne relacje między sobą, przestali się  siebie bać.  Zależy nam na tym, by przekonać rodziców, że dzieci mogą być zdecydowanie bardziej samodzielne, niż im się wydaje, choć wymaga to od rodziców zapewne dużej cierpliwości i zwolnienia tempa. Chcielibyśmy uświadomić rodzicom, że ich wewnętrzna zgoda na samodzielność dziecka da mu w przyszłości większe umiejętności  radzenia sobie z rzeczywistością pełną rywalizacji. Chcemy także zachęcić nauczycieli, aby w procesie edukacyjnym stosowali rozwiązania zwiększające samodzielne dochodzenie uczniów do wiedzy i nie bali się pracy na błędach, która sprzyja efektywniejszemu uczeniu się i zdobywaniu nowych umiejętności, a także wzmacnia pozytywne relacje między uczniami. Targi Samodzielności mogłyby się stać ogólnoszkolnym wydarzeniem promującym szeroko rozumianą samodzielność i posłużyć do zebrania materiału na temat efektywności działań.