Zespół bada, zespół analizuje, zespół cele formułuje :) (Etap II)

Dobra praktyka

  • Kategoria:

    Dobre relacje

  • Dodano:

    29.01.2020

1) Opiszcie, jakie otrzymaliście wyniki z badań poszczególnych grup. Co Was w nich zaskoczyło? Załączcie pytania, które zadaliście oraz wszystkie inne materiały dokumentujące badanie potrzeb.

  Kolejny etap, rozpoczeliśmy od burzliwych obrad. Nasza szkoła jest dużą szkołą i zbadanie jak największej liczby uczniów, nauczycieli oraz rodziców, jest nie lada wyzwaniem.  Ustaliliśmy, że badaniu poddamy uczniów z klas szóstych i siódmych, wybranych klas młodszych, oraz nauczycieli i rodziców.

-Rodzice badani byli za pomocą ankiety, w formie bileciku, który wystarczyło przerwać w odpowiednim miejscu lub dopisać coś od siebie.( W badaniu wzięło udział 59 rodziców uczniów z klas 1d, 1c, 2a, 2b, 3a i 3d.) Rodzice zazwyczaj niezbyt entuzjastycznie podchodzą do ankiet. Miłym zaskoczeniem był fakt, że tym razem ankieta wzbudziła duże emocje. Zadaliśmy pytanie: Co rodzice myślą o połączeniu dwóch budynków szkoły? oraz Co ich dzieci wiedzą na temat uczniów i nauczycieli z drugiego budynku?  Większość rodziców (zwłaszacza młodszych, których pierwsze dzieci zaczęły dopiero swoją przygodę ze szkołą) nie szczędzili długopisów, wpisując w jedno wolne miejsce swoje obawy, a nawet sprzeciw przeciwko łączeniu budynków. Duża ilość rodziców, przerwała karteczkę w miejscu "Obawiam się kontaktu ze starszymi uczniami". Rodzice uczniów z klas trzecich, byli bardziej optymistyczni. Widać było, że w tej grupie większość przerwała karteczki przy odpowiedzi "Liczę na pomoc starszych uczniów". Na pytanie "Co Pani/Pana dziecko wie na temat uczniów i n-li z drugiego budynku szkoły" odpowiedzi były podobne. Rodzice uczniów z klas pierwszych zaznaczyli okienko z odpowiedzią "Obawia się kontaktu ze starszymi uczniami", zdarzały się odpowiedzi "Zna niektórych nauczycieli" oraz "Zna niektórych uczniów". Rodzice uczniów z klas trzecich, najczęściej zaznaczali odpowiedź "Znają niektórych uczniów". W tej grupie nie zdarzył się rodzic, który chciałby dopisać coś od siebie.

-Nauczyciele, badani byli również w formie ankiety, podczas rady pedagogicznej 22.01.2020. Pytanie o połączenie budynków uzyskało dwie powtarzające się odpowiedzi: "Będzie hałas" oraz "Większe ryzyko wystąpienia wypadków."  Zdarzały się odpowiedzi "Będzie system zmianowy" Na pytanie:" Co według Pani/Pana, uczniowie sądzą na temat młodszych kolegów?", większość nauczycieli zaznaczyła odpowiedź "Młodsi uczniowie ich irytują" oraz "Cieszą się, że są osobno". Zdarzały się odpowiedzi "Wspominają klasy młodsze".

-Uczniowie klas szóstych i siódmych byli diagnozowani na dwa sposoby, z wykorzystaniem materiału "Ciastek". Na tablicy kredowej na korytarzu szkolnym, narysowaliśmy giga ciacho, obok którego widniał napis KLASY I-III oraz rozdaliśmy plakat ciastka niektórym badanym klasom. Podczas lekcji wychowawczej, po krótkim wstępie wychowawcy, uczniowie zostali poproszeni o wypracowanie jako klasa odpowiedzi na trzy pytania: Co myślą? - o uczniach z klas I-III w naszej szkole?, Co czują?- na myśl o młodszych uczniach i Co zrobią?- gdy byliby razem w jednym budynku. Odpowiedzi uczniów były bardzo przemyślane i szczere. Większość z nich, nie była optymistyczna. Uczniowie odpowiadali- Co myślisz? - są hałaśliwe, będą się bić, będą zmiany, będą się ganiać; Co czujesz?-smutek, nerwy, strach, brak przestrzeni osobistej, zakłopotanie; Co zrobisz? - będziemy uciekać, będziemy pouczać i dość często :) będziemy pomagać. O wiele mniej przerażone perspektywą spotkania okazały się dzieci młodsze. Na pytanie: Co myślisz?- o uczniach z klas IV-VIII- są fajni, są szaleni, są mili; Co czujesz? - boję się, cieszę się, lubię ich, nie znam ich, ciekawość, Co zrobię? - będziemy prosić o pomoc, będę rozmawiać, będę unikać. Dużym zaskoczeniem, dla całego zespołu był fakt, że to strarsi uczniowie byli bardziej negatywnie nastawieni do młodszych kolegów. Zakładaliśmy, że będzie odwrotnie.  Jak widać byliśmy w dużym błędzie.

2) Opiszcie faktyczny przebieg badania, czy zrealizowaliście wszystko zgodnie z planem, czy zmienialiście coś w trakcie realizacji?

W pierwszej wersji, badanie rodziców miało się odbyć podczas listopadowych wywiadówek. Bijemy się jednak w piersi i przyznajemy się do zaprzepaszczenia tej szansy. Nie udało nam się przygotować ankiet w tak krótkim czasie, dlatego badana była grupa rodziców z klas młodszych podczas zabawy karnawałowej, co nie pozostało bez echa. Początek roku, to początek spekulacji co do przyszłości szkoły, dlatego niektórzy rodzice podeszli do ankiety dość emocjonalnie.

Rada pedagogiczna odbyła się zgodnie z planem.

Nad badaniem uczniów zastanawialiśmy się dłużej. Chcieliśmy, aby zbadana była jak największa liczba, jednak przy założeniu, że klasy czwarte są jeszcze traktowane przez ogół jak maluchy, natomiast ósme od września będą już w innej szkole, badaniu chcieliśmy poddać klasy szóste i siódme. Wychowawcy tych klas zostali poproszeni (nie wszyscy tę prośbę spełnili) o przeprowadzenie lekcji wychowawczych i wypracowanie z klasą odpowiedzi. Nie wszystkie klasy korzystały z plakatu ciastka, wolały udać się z nauczycielem pod gadającą ścianę (perspektywa wyrwania się z ławek była kusząca) Gadający ciastek miał spełniać jeszcze jedną rolę. Klasy czwarte, piąte i ósme nie były objęte badaniem, a chcieliśmy znać ich opinie. Ogólnie dostępna, kredowa ściana pozwoliła wyrazić swoje zdanie, każdemu kto miał na to ochotę.

3) Jakie są najważniejsze wnioski z przeprowadzonych badań?

1. Rodzice uczniów klas młodszych, którzy nie posiadają rodzeństwa w klasach IV-VIII, wyrażają dużą obawę przed kontaktem swoich dzieci ze starszymi uczniami, choć jak wynika z ankiet nie wiele o nich wiedzą

 

2. Nauczyciele oceniają, że kontakt pomiędzy uczniami młodszymi i starszymi będzie owocował: hałasem, wypadkami i nieporozumieniami

 

3. Uczniowie starsi, postrzegają młodszych jako hałaśliwych, trudnych do okiełznania i wymagających pomocy. Młodsi są natomiast bardziej ciekawi swoich starszych kolegów, ich obawa łączy się z podekscytowaniem. Starsi uczniowie ich czasami onieśmielają lub przerażają, ale widzą w nich kogoś kto będzie im pomagał.

 

Podsumowując: Wszyscy badani mają mieszane uczucia związane z obecnością na korytarzach uczniów od pierwszej do ósmej klasy. Dużo negatywnych emocji wywołanych jest brakiem wiedzy i wpólnych doświadczeń. Uroczystości szkolne, dyskoteki i apele, ze względu na ilość uczniów, dzielone są na dwie tury. Jeśli uczeń nie ma rodzeństwa w drugim budynku, nie spotka młodszych/starszych kolegów nawet podczas rozpoczęcia, czy zakończenia roku szkolnego.

4) Podajcie Wasz cel dla szkoły i napiszcie, dlaczego się na niego zdecydowaliście.

CEL DLA NASZEJ SZKOŁY:

 

Zadbamy o otwartość naszych uczniów na rożnice między nimi, w szkole i poza nią, aby mogli funkcjonować zgodnie i bezpiecznie we wspólnej przestrzeni.

 

Wiadomym jest, iż bezpieczeństwo i tolerancja to dwie kluczowe wartości, które powinny być wpajane uczniom w każdej szkole. Myślimy, że skoro to bez uczniów nie ma szkoły, to właśnie na nich kładziemy nacisk. Chcemy wypracować sposoby, by nasi uczniowie więcej o sobie wiedzieli i więcej czasu ze sobą spędzali. To pozwoli im na budowanie więzi i przełoży się na dobre i zdrowe relacje.