Zespół na START- co w szkole piszczy (Etap I)


  • Kategoria:

    Dobre relacje

  • Dodano:

    16.11.2019

1) Jak i kiedy poinformowaliście społeczność szkolną o programie? Kto dzięki temu włączył się w działania Zespołu? Który z elementów programu spotkał się ze szczególnym zainteresowaniem przedstawicieli społeczności szkolnej?

 Działania programu rozpoczęły się, oczywiście , od poinformowania społeczności szkolnej o uczestnictwie szkoły w programie. Nasza szkoła uczestniczy w programie po raz drugi, więc duża ilość nauczycieli miała już wiedzę na temat działań w programie Szkoła z Klasą i poszczególnych etapów design thinking.  Postanowiłam poinformować społeczność szkolną poprzez dziennik elektroniczny niezwłocznie po szkoleniu.  Jesteśmy dużą szkołą i pracujemy w dwóch budynkach, co sprawia, że niektórych nauczycieli fizycznie spotykam tylko podczas zebrań rady pedagogicznej. Dziennik daje nam możliwość porozumiewania się i przekazywania ważnych informacji. Dodatkową zaletą jest fakt, iż każdy nauczyciel odczyta wiadomość w dogodnym dla niego/jej czasie. Kolejnym momentem na szukanie sojuszników były comiesięczne konsultacje dla rodziców. Nauczyciele, którzy nie prowadzą rozmów z rodzicami spotykają się w pokoju nauczycielskim. Podczas listopadowych konsultacji, nie odwiedził mnie żaden rodzic, ale udało mi się porozmawiać z osobami zainteresowanymi współpracą w ramach projektu. Finalnie w skład zespołu oprócz Dyrekcji i koordynatorki (n-l j.ang) weszła nauczyielka wychowania fizycznego oraz nauczyciel wspomagający, pracujący z uczniami z zespołem aspergera. Listopadowe konsultacje zbiegły się z ostatecznym terminem rejestrowania uczestników, dlatego cudowna pani pedagog, wychowawcy klas I- III oraz nauczyciel bibliotekarz, którzy będą nam pomagać, nie zdążyli się zarejestrować. Element, który zdominował naszą dyskusję to diagnoza potrzeb. Zgodnie orzekliśmy, że wspólnymi siłami, wypracujemy działania naprawcze, ale w jaki sposób zdiagnozować tak dużą ilość dzieci w tak różnym wieku. Różnica między siedmiolatkiem, a piętnastolatkiem jest kolosalna. Czy uda nam się sprostać tym wymaganiom?

  Prezydium Samorządu Uczniowskiego, oraz przedstawiciele trójek klasowych, zostali poinformowani na spotkaniu SU. Zostali poproszeni o przekazanie informacji w swoich klasach. Uczniowie klas młodszych uzyskali wszelkie informacje od wychowawców. Wszyscy uczniowie, zostali poproszeni o przekazanie informacji rodzicom. Najczęstrze pytanie uczniów dotyczące udziału w programie, dotyczyło możliwości wygrania jakiś nagród.

2) Jaki obszar wybraliście i dlaczego? Opiszcie proces dokonywania wyboru obszaru.

    Mając w zespole :

-nauczyciela obserwującego uczniów w szkolnych ławach i na sali gimnastycznej

-pedagoga i nauczyciela wspomagającego, którzy mają bardziej osobisty kontakt z uczniami

-nauczyciela bibliotekarza, który niejednokrotnie wysłuchuje bolączek naszych uczniów w czytelni 

-wychowawców klas młodszych, którzy spędzają ze swymi wychowankami najwięcej czasu,

rozpoczęliśmy obserwację. Wybór obszaru nie był trudny. Popatrzyliśmy na nasz zespół i wszystko stało się jasne. Wychowawcy klas szóstych i wychowawcy klas I-III z fachowym wsparciem. Analizując rozmowy z uczniami podczas lekcji wychowawczych w klasach starszych, spotkania z rodzicami w klasach I-III oraz starszych, doszłyśmy do wniosku, że najcząstrzym powodem do obaw, nieporozumień i niepewności są relacje. Nasza szkoła zajmowała się już tematem relacji w roku poprzednim, w odniesieniu do gimnazjalistów, którzy w wyniku refomy zostali wchłonięci przez szkołę podstawową. Gimnazjaliści opuścili naszą szkołę, ale mamy grupę maluchów, która być może od nowego roku szkolnego zostanie połączona z dorastającą młodzieżą klas starszych. Praca nad DOBRYMI RELACJAMI została rozpoczęta. Uważamy, że mamy obowiązek ją kontynuować. 

3) Określcie, co już wiecie: jakie są posiadane przez Was zasoby i braki w odniesieniu do wybranego obszaru? Jakie są Wasze mocne i słabe strony? Jakie czynniki (szanse i ograniczenia) zewnętrzne powinniście uwzględnić? [Zamieście w opisie tabelę analizy zasobów]

Nasze mocne strony w ramach wybranego obszaru / okoliczności zewnętrzne dające możliwość zmiany:

-doświadczenie roku poprzedniego i efekty pracy zespołu Szkoły z Klasą w poprzednim roku szkolnym. Została uruchomiona radiola szkolna, w której młodzi adepci sztuki dziennikarskiej mogą rozwinąć skrzydła. Radiola działa prężnie, przygotowując cotygodniowe audycje i wywiady np. z kandydatami do Samorządu Uczniowskiego. Audycje, dają również uczniom możliwość przesyłania pozdrowień (pozytywnie wpływając na relacje między uczniami i nauczycielami, którzy też otrzymują pozdrowienia) Uważamy, że rozwój szkolnej sekcji dziennikarskiej jest, z pewnością, naszą mocną stroną

- dobre wyposażenie szkoły. Posiadamy tablice interaktywne, tablety, mBoty, szkolną telegazetę, szkolną stronę internetową oraz szkolny facebook. Jak wiemy, relacje to w dużej mierze umiejętność rozmowy, przekazywania informacji i wzajemny feedback. W szkole, w której uczą się setki uczniów social media, Internet i chat  to chleb powszedni. Jako szkoła nie jesteśmy w tyle, nadążamy za zmieniającym się światem

-demokratycznie wybrany i prężnie działający Samorząd Szkolny

-wydzielone miejsca z kanapami/pufami na korytarzach i czytelnia z miękkimi poduchami, fajne miejsca do integracji i budowania dobrych relacji

-tablicowe ściany na korytarzach szkolnych, idealne miejsce do wyrażania swoich myśli

- nasza szkoła pozyskała pieniądze z budżetu obywatelskiego na budowę placu zabaw, przy budynku "wygasłego" gimnazjum. Z pomocą władz miasta uda się sprawić, iż infrastruktura budynku dawnego gimnazjum będzie bardziej przyjazna dla młodszych uczniów

Nasze słabe strony/okoliczności utrudniające zmiany:

- trudności w przepływie informacji. Kadra pedagogiczna naszej szkoły liczy około 100 nauczycieli, a uczniów mamy około 700-set. Duża grupa trudniej się komunikuje, mniej integruje i szybko dzieli na mniejsze podgrupy

-fakt, że w naszej szkole zajęcia odbywają się w dwóch budynkach, również ma wpływ na relacje uczniów młodszych i starszych, którzy widzą się tylko podczas szkolnych imprez (Dzień Języków Obcych czy Koncert Pieśni Patriotycznych), co za tym idzie -brak integracji między uczniami z klas młodszych i starszych

 

4) Określcie, czego nie wiecie: jakich informacji Wam brakuje, a które chcielibyście uszczegółowić. Spiszcie przykładowe pytania, które chcielibyście zadać społeczności szkolnej w odniesieniu do wybranego obszaru.

 Brakujące elementamy naszej skolnej układanki:

Co czujesz kiedy myślisz o swoich kolegach/ koleżankach w klasie?

Co czujesz gdy myślisz o uczniach z klas równorzędnych?

Co myślisz na temat klas starszych/ młodszych?

Co rodzice myślą na temat połączenia dwóch budynków?

 

5) Zastanówcie się, do kogo chcielibyście skierować badanie potrzeb, kiedy i jak (z użyciem jakich metod/narzędzi) zamierzacie przebadać.

 Badanie potrzeb chcielibyśmy skierować do uczniów z klas I-III ich rodziców i wychowawców, oraz do uczniów, wychowawców i rodziców klas szóstych.  Postanowiliśmy ograniczyć się do klas szóstych, gdyż to one będą miały fizycznie możliwość zetknięcia się z uczniami klas młodszych w następnych latach.

Uczniowie klas młodszych są wdzięczną grupą do badań. Myślimy o wykorzystaniu naszych tablicowych ścian na których można zobrazować ich marzenia, obawy/braki dotyczące szkoły, oraz stan realny- jak, ich zdaniem szkoła wygląda obecnie.

Uczniowie klas starszych mają świetne narzędzie. Skrzynkę pozdrowień, działającą przy radiowęźle szkolnym. Na potrzeby badania, wykorzystamy ją do uzyskania odpowiedzi na nurtujące nas pytania (będzie można pozyskać info. od wszystkich zainteresowanych uczniów)

Nauczyciele jak i rodzice powoli mają alergię na ankiety, dlatego łatwym i szybkim sposobem byłaby ankieta w formie kuponu.