W poszukiwaniu zmian. Etap II (Etap II)

Dobra praktyka

  • Kategoria:

    Bezpieczeństwo i zaufanie

  • Źródło:

    Szkoła Podstawowa nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Zalasewie

  • Dodano:

    27.01.2020

1) Opiszcie, jakie otrzymaliście wyniki z badań poszczególnych grup. Co Was w nich zaskoczyło? Załączcie pytania, które zadaliście oraz wszystkie inne materiały dokumentujące badanie potrzeb.

Badanie potrzeb  przeprowadzone przez nas zgodnie z harmonogramem ustalonym w pierwszym etapie dostarczyło nam sporo informacji na temat naszej szkolnej społeczności.

Wszystkie zaplanowane działania zakładały w sobie element dialogu i skłaniały do nawiązywania relacji z drugim człowiekiem, a to przyniosło wiele okazji do wymiany myśli i rozmów, które w innych warunkach w ogóle nie miałyby racji bytu.

 

I Uczniowie

 

Uczniowie w ramach badania wykonali wiele zadań i zostali poddani najdokładniejszej diagnozie.

Ankieta w postaci zdań do dokończenia została przeprowadzona w ramach lekcji wychowawczych w klasach 4-8.

Oto jakie uzyskaliśmy wyniki: ( zestawienie zawiera najczęściej podawane odpowiedzi)

  1. JESTEM SZCZĘŚLIWYM CZŁOWIEKIEM, GDY….

  • przebywam wśród bliskich mi osób, z rodziną

  • mogę porozmawiać z koleżankami i kolegami

  • otrzymam dobrą ocenę lub pochwałę

  • jestem wypoczęty/wypoczęta, mogę się wyspać

  • panuje cisza, spokój

  • na przerwie mogę realizować swoje marzenia i rozwijać swoje zainteresowania (malowanie, rysowanie, sport)

  • są organizowane wycieczki, uczestniczę w ciekawych zajęciach

  • robię to, co lubię i rozwijam swoje pasje

     

2. CZUJĘ SIĘ BEZPIECZNIE, GDY…..

  • przebywam w okolicach pokoju nauczycielskiego

  • gdy w pobliżu znajdują się nauczyciele

  • jestem w sekretariacie, bibliotece, na sali gimnastycznej

  • w pobliżu są moi przyjaciele

  • w swoim domu, z rodziną

 

3. NAJBARDZIEJ W SZKOLE BOJĘ SIĘ…

  • samotności, izolacji,

  • wykluczenia z grupy, wyśmiania

  • sprawdzianów, kartkówek

  • odpytywania przy tablicy

  • złej oceny

  • niepowodzeń

  • niepokój uczniowie czują w toaletach, szatniach przy sali gimnastycznej

 

4. LUBIĘ , KIEDY NAUCZYCIELE...

  • są spokojni, mili i uprzejmi

  • nie krzyczą

  • prowadzą interesujące zajęcia

  • rozmawiają z nami, dają pochwały

  • nie oczekują od nas zbyt wiele, nie zadają zadań domowych

  • w tok lekcji wplatają filmy,

  • są sprawiedliwi i nie faworyzują uczniów,

  • mają poczucie humoru i żartują

 

5. NIE LUBIĘ , KIEDY NAUCZYCIELE….

  • są zdenerwowani,

  • podnoszą głos, krzyczą

  • oczekują od rzeczy niemożliwych,

  • ignorują nas, nie zwracają na nas uwagi

  • są niesprawiedliwi (osadzają nas), dają uwagi

  • chcą, abyśmy zrobili zadania, których nie umiemy wykonać i ich nie rozumiemy,

  • zadają zadania domowe, robią niezapowiedziane kartkówki

  • nie umieją wytłumaczyć tematu

 

6. MARZĘ, ABY W SZKOLE….

  • było więcej kół zainteresowań,

  • można było rozwijać swoje zainteresowania,

  • było mniej zadań domowych,

  • było fajnie, miło

  • można było używać telefonów,

  • nie było pewnych osób

  • były wyremontowane toalety,

  • w lepszym stanie ławki i krzesła

     

7. OBAWIA SIĘ SZKOLE PRZEBYWAĆ ( MIEJSCA)….

  • w okolicach toalet, w szatni, w szatniach przy sali gimnastycznej

 

8. DOBRZE CZUJE SIĘ W….

  • bibliotece

  • na sali gimnastycznej

  • przy sklepiku

  • na korytarzach

  • w sekretariacie.

  • w domu!!! (najczęstsza)

     

Byliśmy przygotowani, że w odpowiedziach uczniów znajdziemy informację na temat strachu przed agresją fizyczną oraz odniesienia do internetowego „hejtu”, ale ku naszemu zaskoczeniu w 270 ankietach te problemy prawie w ogóle się nie pojawiły.

 

 

Uczniowie klas 1-3 zastanawiały się nad takimi samymi pytaniami, ale metody badania zostały dostosowane do ich możliwości.

Pytanie 1. Dzieci na to pytanie odpowiadały, że poczucie szczęścia daje im obecność bliskich osób (rodziny) lub wychowawcy klasy. Również sytuacje spoza kręgu szkolnego – otrzymywanie prezentów, czułość bliskich, obecność zaufanych osób.

Pytanie 2. Odpowiedzi uczniów nawiązywały często do obecności nauczyciela / wychowawcy, braku krzyku, obecności osoby dorosłej. Dodatkowo poczucie bezpieczeństwa wzbudza znane miejsce – klasa szkolna.

Pytanie 3. Bardzo dużo powodów do zastanowienia dały odpowiedzi na pytanie 3 – o obawy uczniów w szkole. Okazuje się, że dzieci bardzo boją się toalet, korzystania z nich.

Pytanie 4. Najczęściej pojawiającą się odpowiedzią był uśmiech nauczyciela, możliwość przytulania do niego. Uczniowie lubią, kiedy nauczyciele: uśmiechają się, są mili, chwalą, kiedy nie krzyczą, tylko tłumaczą.

Pytanie 5. Odbiór pytania przez dzieci był bardzo prostolinijny, a ich odpowiedzi szczere i dobitne. Najbardziej nielubiany u nauczycieli jest ich krzyk, wpisywanie uwag i brak pochwał za dobre postępowanie. Uczniowie nie tolerują naruszania swojej własności.

Pytanie 6. To pytanie pozwoliło puścić dzieciom wodze fantazji. W ich odpowiedziach najczęściej pojawiały się dyskoteki, długie przerwy, baliki, wycieczki. Bardzo duży entuzjazm u najmłodszych wzbudziła propozycja dnia zwierzaka, kiedy do szkoły mogliby przychodzi ze swoimi domowymi pupilami. Pojawiała się również propozycja lekcji odbywających się wiosną na świeżym powietrzu.

Pytanie 7. Obawy dotyczące miejsca, w którym mogą przebywać uczniowie, dotyczą ponownie toalet oraz korytarza w czasie przerw (na których znajdują się starsi uczniowie) oraz ciemne pomieszczenia (wspominanie nocy w szkole).

Pytanie 8. Największe poczucie bezpieczeństwa daje dzieciom przebywanie we własnej sali, pod opieką wychowawcy. Pojawiały się również odpowiedzi, że w świetlicy.

 

Wyniki badania młodszych uczniów naszej szkoły okazały się zbliżone do odpowiedzi udzielonych przez klasy starsze. Podobnie wyglądają ich obawy i marzenia.

 

W zespole przeprowadzającym badanie potrzeb znalazła się również przewodniczącą Samorządu Szkolnego.

 

Uczniowie zostali poproszeni przez Aleksandrę Karawasili, uczennicę klasy 8b o podanie pięciu mocnych stron szkoły oraz zapisaniu cech uczniów naszej szkoły, które uważają za najbardziej charakterystyczne dla nich.

Wyniki badania przeprowadzonego przez uczennicę przedstawiają się następująco:

  1. Uczniowie najczęściej podawali następujące mocne strony szkoły:

  • mili nauczyciele, dyrektor

  • możliwość poprawy ocen

  • ładny wystrój i zadbane otoczenie szkoły, wygodne sofy i fajne szafki, dobre jedzenie w stołówce i w sklepiku

     

  1. Uczniowie wymieniali negatywne i pozytywne cechy uczniów. Zastanowiło nas, dlaczego te pierwsze pojawiały się częściej:

  • mało tolerancyjni

  • hałaśliwi

  • egoiści

  • nieuprzejmi

  • pomocni

  • uprzejmi

Kolejnym etapem naszych badań była debata uczniowska poświęcona bezpieczeństwu oraz panel dyskusyjny z udziałem przedstawicieli uczniów, pracowników oraz dyrekcji, w trakcie którego uczniowie przekazali swoje spostrzeżenia, marzenia i cele dyrektorowi szkoły.

Byliśmy zadowoleni z postawy naszych uczniów, szczególnie tych najmłodszych, którzy śmiało wypowiadali się na forum, nie obawiając się starszych kolegów. Zaskoczeni byliśmy przede wszystkim olbrzymią liczbą spraw, o której dzieci chciały mówić. Nie wszystkie podejmowane tematy były związane z tematem debaty i po jej zakończeniu czuliśmy niedosyt, że nie każdy uczestnik mógł się wypowiedzieć.

Cieszymy się, że dzieci mogły w trakcie panelu dyskusyjnego przekazań dyrektorowi wyniki swojej pracy i jednocześnie żałujemy, że zaproszonym na spotkanie rodzicom nie udało się niestety przybyć.

Mamy nadzieję na rozmowę w takim gronie w trakcie realizacji następnego etapu programu.

 

II Rodzice

 

Rodzice byli grupą, która w małym stopniu zaangażowała się w program, pomimo zakrojonej na duża skalę akcji informacyjnej, i wykazała, ku naszemu zdziwieniu, najmniejsze zainteresowanie problemem bezpieczeństwa.

Pani Przewodnicząca Rady Rodziców wzięła udział w spotkaniu z koordynatorem programu oraz przekazała członkom Rady pytania. Opinie zebrane od rodziców generalnie są przychylne działaniom szkoły, a rodzice mają zaufanie do nauczycieli oraz dyrekcji szkoły.

Rodzice w swoich odpowiedziach wskazywali na następujące kwestie:

 

  • Jako rodzice chcieliby mieć pewność, że ich dziecko jest w szkole bezpieczne, że nie stanie się jemu krzywda (fizyczna i psychiczna). Uważają, że szkoła funkcjonuje dobrze i generalnie zapewnia dzieciom bezpieczeństwo.

  • Rodzice nie podali prawie żadnych pomysłów na zagospodarowanie przestrzeni szkolnej. Pojawiła się tylko uwaga dotycząca niedogodnego usytuowania sekretariatu oraz dyżurki.

  • Na temat swobodnego poruszania się po szkole zdania były podzielone. Przeważały jednak opinie, że należałoby w większym stopniu zadbać o kontrolę osób wchodzących do szkoły. Wskazywano, że zagrożenie w tym wypadku może się pojawić, gdyż żyjemy w niebezpiecznych czasach.

  • Rodzice uważają, że są zadowoleni, kiedy ich dziecko bez obaw i lęku idzie do szkoły. Są zdania, że dzieci chcą przede wszystkim, żeby ich problemy były traktowane poważnie i chcieliby mieć pewność, ze jeśli dziecko zgłosi się do wychowawcy z problemem, to zostanie wysłuchane i w miarę możliwości otrzyma pomoc.

  • Proponują, żeby często podczas lekcji wychowawczych poruszany był temat tolerancji (religia, kolor skory, wygląd i inne), gdyż wygląd dzieci w okresie nauki w szkole podstawowej bardzo się zmienia, niestety często jest to powód do żartów.

  • Chcieliby również, żeby przemoc słowna była traktowana na równi z atakiem fizycznym. Niestety nie zawsze sama rozmowa z pedagogiem czy psychologiem szkolnym wystarcza. Myślą również, że rodzice częściej powinni być włączani w takie sytuacje.

  • Uważają, że rodzice w miarę swoich możliwości powinni się móc dzielić swoimi pomysłami, zastrzeżeniami. Jednak są zdania, że należy zaufać pedagogom, dyrekcji szkoły i to oni powinni mieć większy wpływ na takie decyzje. 

     

III Nauczycieli i pracownicy



Nauczyciele koordynowali wszystkie działania związane z uczniami i zgodnie z założeniami diagnozy spojrzeli na bezpieczeństwo z punktu widzenia pedagogów, pracowników szkoły. Ankiety, które otrzymali pracownicy, niestety nie zostały wypełnione przez wszystkich. Podkreślić należy, że jasno mówiliśmy o dobrowolności ich uzupełniania. Można zadać pytanie, dlaczego nie wszyscy zdecydowali się wziąć udział w diagnozie? Czy wynikało to ze zbyt pracochłonnych formularzy czy ma to inne uwarunkowania?



ANKIETA DLA NAUCZYCIELI i Pracowników – W poszukiwaniu zmian…

 

  1. Mocne i słabe strony naszej szkoły w zakresie bezpieczeństwa

     

    Mocne strony

    Słabe strony

     

    - ustalenie jasnych reguł i ich przestrzeganie

    - kamery, okna w drzwiach, monitoring, ogrodzony teren

    - wzajemne zaufanie

    - zgrany zespół wzajemnie się wspierając

    - dyżury

    - uczniowie nie są anonimowi

    - brak wychodzenie na każdej przerwie

    - brak przemocy

     

     

     

     

    - modyfikacje reguł, np. planu dyżurów

    - za mało przerw na świeżym powietrzu ( boisko)

    - brak codziennych dyżurów pielęgniarki; godziny pracy psychologa i pedagoga

    - szkoła otwarta, każdy może wejść – słabe monitorowanie wejść na teren szkoły

    - niekorzystne rozmieszczenie sal lekcyjnych, zakamarki np. przy windzie

    - zbyt duży hałas, bieganie po korytarzach – niewyciąganie konsekwencji wobec uczniów

     

     

     

     

  2. Co sprzyja bezpieczeństwu uczniów, a co jest dla nich zagrożeniem :

     

bezpieczeństwo

zagrożenie

- rzetelne dyżury na przerwach

( wielokrotnie powtarzana odp )

- monitoring

- oddzielenie klas 1-3 od pozostałych uczniów w czasie przerw

- blokada drzwi wejściowych

- sprawna organizacja i przeprowadzanie imprez szkolnych

- odpowiedzialne podejście nauczycieli do uczniów, rozmowy

- znajomość i przestrzeganie zasad i reguł bezpieczeństwa przez uczniów

 

- urwane listwy przy ławkach

- przed lekcją wf dla uczniów 1-3 zagrożeniem są starsi koledzy, którzy w czasie przerw chodzą po kurtki do szafek zamiast do szatni

- brak jasnych reguł w niektórych sytuacjach ( nie podano jakich )

- brak codziennych dyżurów pielęgniarki

- pozostawianie uczniów samych sobie

- osoby z zewnątrz, rodzice, opiekunowie

- mała liczba toalet

 

 

  1. Które miejsca są najbardziej niebezpieczne :

     

  • Schody, toalety, szatnia, szatnie wf, przy sklepiku szkolnym, zakamarki prze windzie

  • Korytarz sali wf – uczniowie przy szafkach, 4 szatnie zajęte przez uczniów przygotowujących się do lekcji

  • Wyjazd z parkingu – przestawione lustra drogowe

  • Kanapy – uczniowie skaczą, robią fikołki

  • Używanie telefonu komórkowego w nieodpowiedni sposób.

     

  1. Jakie zachowania członków społeczności szkolnej wpływają negatywnie na bezpieczeństwo uczniów?

 

  • Nieodpowiednie zachowanie uczniów podczas przerw – bieganie, rzucanie butelkami, chowanie sobie nawzajem plecaków, telefonów.

  • Wyśmiewanie wzajemne uczniów.

  • Brak wsparcia dla nauczycieli ze strony dyrekcji – narzucanie pomysłów bez konsultacji.

  • Brak komunikacji między RR a RP.

  • Brak komunikacji na linii uczeń - nauczyciel, rodzic – nauczyciel , bezpośrednie przekazywanie. spraw na linię uczeń – dyrektor, rodzic – dyrektor.

  • Brak reakcji nauczycieli dyżurujących na uwagi zgłaszane przez uczniów.

  • Czasami brak koordynacji działań między nauczycielami.

 

Analizując ankiety pracowników szkoły, zwróciliśmy uwagę na sporo liczbę uwag krytycznych dotyczących uczniów oraz pojawiające się równie często negatywne spostrzeżenia odnoszące się do wykonywania obowiązków przez nauczycieli.

2) Opiszcie faktyczny przebieg badania, czy zrealizowaliście wszystko zgodnie z planem, czy zmienialiście coś w trakcie realizacji?

Zadania związane z badaniem potrzeb zostały wykonane zgodnie z planem i terminowo.

 

  1. Lekcje wychowawcze przeprowadzono w grudniu i styczniu we wszystkich klasach 4-8 według scenariusza przygotowanego przez panią Dorotę Jaskowicz.

     

    Scenariusz lekcji wychowawczej – „Bezpieczni w szkole”

    Cele lekcji – uczeń:
    bezpiecznie zachowuje się w szkole,
    wie, do kogo zwrócić się w trudnych sytuacjach
    zna zasady kultury
    potrafi wyciągać wnioski z różnych sytuacji
    zachowuje się asertywnie

    Formy pracy:
    zespołowa, indywidualna

    Metody pracy:
    słowna- dyskusja, rozmowa, burza mózgów,
    pisemna

    Środki dydaktyczne:
    papier,
    materiały piśmiennicze

    Przebieg zajęć:

    1. Wprowadzenie do tematu:
    Co to znaczy być i czuć się bezpiecznym?
    Jak zachować się bezpiecznie w szkole?

    2. Uczniowie w grupach wypełniają arkusze ze zdaniami do dokończenia:
    Jestem szczęśliwy, gdy…
    Czuję się bezpiecznie, gdy…
    Najbardziej w szkole boję się…
    Lubię, kiedy nauczyciele….
    Nie lubię, kiedy nauczyciele….
    Marzę, aby w szkole…
    Obawiam się w szkole przebywać w…. (jakim miejscu?)
    Dobrze się czuję w … (jakim miejscu?)

    3. „Czy mam wpływ na bezpieczeństwo w szkole?” – Uczniowie wyrażają swoje opinie na zagadnienia postawione przez nauczyciela. Jednocześnie uzasadniają swoją postawę i mówią, jak powinno być.
    Przykładowe stwierdzenia:
    Biegnę po korytarzu lub schodach, nie patrząc na innych.
    Mijając kolegów (szczególnie młodszych), celowo ich potrącam, popycham, nie oglądając się na skutki takiego zachowania.
    Chcąc przestraszyć uczniów, grożę im pobiciem, lubię, gdy się mnie boją.
    Celowo nie wpuszczam do toalety uczniów i słabszych kolegów.
    Wyśmiewam się z kolegów.
    W stołówce podchodzę po posiłek bez kolejki.
    Wyganiam młodszych kolegów z kolejki po obiad w stołówce, a także z różnych innych miejsc, np. z kolejko do sklepiku.
    W szatni przewieszam kolegom kurtki, chowam im buty, tornistry, plecaki, worki ze strojami gimnastycznymi.
    Zabieram kolegom ich rzeczy (długopisy, czapkę, śniadanie).
    Używam wulgarnych słów w stosunków do kolegów.
    Nie patrzę na to, że przeszkadzam innym, ważne jest to, że dobrze się bawię.
    Wiem, że moje zachowanie jest niebezpieczne, ale imponuje to moim kolegom i to mi się podoba.
    Nie przejawiam wyżej wymienionych zachowań, ale także nie reaguję, gdy ktoś swoim postępowaniem zagraża bezpieczeństwu innych.

    4. Filmy o bezpieczeństwie (ok. 3min)

    Polecam filmiki, jeśli czas pozwoli (warto się z nimi zapoznać wcześniej i wybrać odpowiednie do grona klasowego) – filmy ukazujące bezpieczne poruszanie się po szkole, zasady bezpieczeństwa. Kręcone przez uczniów – dla uczniów.

    https://www.youtube.com/watch?v=PWmG7tjOTys
    https://www.youtube.com/watch?v=PV_W0vqbu0s
    https://www.youtube.com/watch?v=0fEGp6QvvNs
    https://www.youtube.com/watch?v=XuXUoAekISk&t=233s
    https://www.youtube.com/watch?v=16gYdk99w_Y&t=352s

    5. Podsumowanie pracy uczniów – odczytanie wypełnionych kart, omówienie wniosków z lekcji.

    6. Wyłonienie z klasy najbardziej aktywnych uczniów, którzy wezmą udział w szkolnej debacie na temat bezpieczeństwa w szkole.

  2. Przygotowaniem i analizą ankiet dla uczniów zajęła się pani Ewa Radolak, pani Beata Adamska i Dagmara Dux.

  3. Badanie potrzeb w klasach 1-3 koordynowała pani Aleksandra Plucińska.

    Nauczyciele przygotowujący badanie wzięli pod uwagę potrzeby i możliwości podopiecznych. Przyjęli, że klasy I i II po odbyciu panelu dyskusyjnego (metodą burzy mózgów), wykonają ilustrację do wybranych zagadnień. Dopuszczalna była praca indywidualna lub w małych zespołach. Klasy III miały za zadanie odpowiadać na pytania pisemnie.

     

  4. Ankiety dla pracowników przygotowały, przekazały osobiście każdemu pracownikowi pani Magda Ignacik, pani Agata Kamińska-Bosy i pani Zofia Frąckowiak. Ten zespół zajął się również analizą zebranych informacji.

 

  1. Debatę uczniowską, która odbyła się w styczniu poprowadzili pan Cezary Cieślak, pani Elwira Socha oraz pan Dagmara Dux. Przebiegała ona według następującego scenariusza.


    1. Przywitanie uczniów, złożenie podpisów na Plakacie Obecności.

    2. Przypomnienie głównych założeń programu Szkoła z Klasą. 2..0 i relacja z przeprowadzonych działań. ( D. Dux)

    3. Wystąpienie Przewodniczącej Samorządu Szkolnego i prezentacja wniosków ze spotkania z Trójkami Klasowymi.( A. Karawasili)

    4. Plan spotkania i ustalenie zasad zachowania. ( D.Dux)
    1) Każdy ma prawo zabrać głos.
    2) Każdy ma prawo do bycia wysłuchanym.
    3) Każdy ma prawo do swoich opinii i odmiennego zdania.
    4) Każdy ma obowiązek okazywać szacunek i kulturalnie zachowywać się wobec innych.

    5. Ustalenie kolejności wystąpień uczestników drogą losowania. ( C.Cieślak)

    6. Wystąpienie przedstawicieli klas zgodnie z wylosowaną kolejnością.
    ( czas wystąpienia nie może przekroczyć 1 min, opinie, wnioski, postulaty są zapisywane przez panią E. Sochę tablicy)

    7. Dyskusja na temat zagadnień zaprezentowanych przez uczniów.Swobodne wypowiedzi uczniów.

    8. Ustalenie listy najważniejszych problemów i zapisanie ich na przygotowanych płachtach papieru. ( E. Socha)

    9. Umieszczenie adnotacji dotyczących spotkania na plakacie Szkoła z Klasą.

 

  1. Panel dyskusyjny zorganizowali: pan dyrektor Wojciech Szulc oraz pan wicedyrektor Maciej Chojnacki i Dagmara Dux.

     

  2. W spotkaniu podsumowującym pracę w drugim etapie programu, które odbyło się 21.01.2020 roku, wzięły udział:

    pani Karolina Liszka, pani Ewa Radolak, pani Dorota Jaskowicz, pani Magdalena Ignacik, pani Agata Kamińska-Bosy, pani Zofia Frąckowiak , pani Aleksandra Plucińska oraz pani Dagmar Dux.

 

Dokumentację fotograficzną naszych działań wykonały: pani Karolina Liszka, pani Aleksandra Stępka, pani Agata Kamińska-Bosy, pani Dagmara Dux, pani Dorota Jaskowicz oraz uczniowie.

 

Modyfikacji uległy głównie te zadania, w których założyliśmy udział rodziców uczniów. Nie udało się zorganizować wywiadu grupowego z Radą Rodziców. Spotkanie odbyło się 7.01, ale niestety z powodu nieobecności członków Rady wzięły w nim udział jedynie przewodnicząca i koordynator programu. Podobnie wygląda sprawa panelu szkolnego, który w naszym zamierzeniu miała być spotkaniem przedstawicieli wszystkich grup naszej szkoły. Niestety zabrakło na nim rodziców.

3) Jakie są najważniejsze wnioski z przeprowadzonych badań?

Zebrane w trakcie badań informacje dotyczyły różnych kwestii. Niektóre nie były związane z obszarem, którym się zajmujemy, ale wzbogaciły naszą wiedzę o społeczności i placówce.

Wszystkie dane, spostrzeżenia i sprawy poruszone przez uczestników badania zostaną przekazane dyrekcji, kierownikowi administracyjnemu oraz pedagogowi. Sądzimy, że w ten sposób uda się załatwić sporo problemów, które często wymagają działań czy interwencji kompetentnych osób specjalnie do tego powołanych.

Najważniejsze wnioski z przeprowadzonych badań przestawiają się następująco:

 

Wnioski:

 

    1. Lekcje dotyczące bezpieczeństwa, debata uczniowska oraz panel szkolny przebiegały w przyjaznej atmosferze. Uczniowie byli otwarci, chętnie odpowiadali na pytania i wypowiadali się na forum klasy i szkoły. Dzieci sprawiały wrażenie, że poczuły się ważne i docenione faktem prowadzenia z nimi poważnych rozmów oraz brania pod uwagę ich punktu widzenia.

    2. W licznych wypowiedziach uczniów, zarówno tych pisemnych jak i ustnych, pojawiały się pozytywne oceny naszej szkoły. Dzieci mówiły, że grono pedagogiczne jest miłe, chwaliły możliwość poprawy ocen, stwierdzały, że tu czują się lepiej niż w poprzedniej szkole, do której chodziły

    3. .Na podstawie ankiet pracowniczych możemy stwierdzić, że nauczycieli dostrzegają zagrożenie dla bezpieczeństwa uczniów. Przyczyny tych zjawisk widzą w zachowaniu dzieci, postawach rodziców, sposobie zarządzania szkołą oraz również w samych nauczycielach, np. ich postawie wobec obowiązków czy podejściu do uczniów.

    4. Odpowiedzi uczniów pozwalają  również wyciągnąć wniosek, że w szkole są miejsca i sytuacje, które naruszają potrzebę bezpieczeństwa.

    5. W związku z wynikami badań należy zadbać o  poprawę bezpieczeństwa w miejscach wskazanych przez wszystkie grupy badanych (toaleta, szatnia).Swoje uwagi na ten temat uczniowie już przekazali panu dyrektorowi w czasie panelu szkolnego, jednak do kwestii bezpieczeństwa  uczniów w tych obszarach szkoły na pewno należy wrócić w trakcie realizacji następnego etapu programu. Niezbędnym  wydaje się również częstsze kontrolowanie tych miejsc przez nauczycieli oraz kategoryczne reagowanie  na niewłaściwe zachowania.
    6. Uczniowie rzadko czują się w szkole zagrożenie fizycznie, co jest dla nas niezwykle ważną informacją.

    7. Problem „hejtu” internetowego i cyberprzemocy nie pojawił się w wypowiedziach uczniów. Na te problemy wskazywali jedynie nauczyciele i rodzice. To badanie jednak nie pozwoliło nam sprawdzić, czy uczniowie na pewno wiedzą, czym jest przemoc psychiczna i czy potrafią odróżnić bezpieczeństwo psychiczne od fizycznego.

    8. Uczniowie oceniają siebie samych negatywnie, łatwiej im przychodzi mówienie o swoich wadach niż o zaletach. Może wskazywać to na niską samoocenę. Rodzice i nauczyciele powinni wspólnie zadbać o właściwe kształtowanie poczucia własnej wartości dzieci.

    9. Rodzice są zadowoleni z funkcjonowania szkoły i mają zaufanie do nauczycieli, a ich małe zainteresowanie programem może wynikać z różnych przyczyn. Być może uważają, że ich dzieci w szkole są bezpiecznie albo na przykład nie do końca wiedzą, jakie problemy przeżywają ich dzieci. Na podstawie przeprowadzonej diagnozy nie możemy tego ocenić.

    10. W trakcie wszystkich badań uczniowie sygnalizowali brak bezpieczeństwa emocjonalnego i psychicznego w niektórych szkolnych sytuacjach. Te spostrzeżenia i odczucia dotyczą trudnych przeżyć w szkole związanych ze sprawdzaniem stopnia opanowania wiedzy, otrzymywania ocen czy komentarzy do wykonanej pracy, uwag wpisywanych do dziennika oraz kontaktu z nauczycielami, którzy budzą nadmierny respekt, czasem strach.

 

4) Podajcie Wasz cel dla szkoły i napiszcie, dlaczego się na niego zdecydowaliście.

Cel dla szkoły 

Dbamy o bezpieczeństwo psychiczne uczniów w szkole, na przerwach i podczas lekcji, aby zapewnić naszym wychowankom dobre warunki dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego.

Powody naszej decyzji są następujące.

  1. Zdecydowaliśmy się pozostać przy obszarze „Bezpieczeństwo i zaufanie”, chociaż nasz cel wiąże się również z obszarem zatytułowanym przez twórców „Szkoły z Klasą.2.0” „Dobre relacje”. Postanowiliśmy jednak zająć się promowaniem zdrowia psychicznego, gdyż uważamy, że inteligencja emocjonalna jest równie ważna jak umiejętność krytycznego myślenia czy wiedza przedmiotowa i trudno mówić o poczuciu bezpieczeństwa z pominięciem tak ważnego elementu naszej egzystencji, jaką jest świat emocji i przeżyć psychicznych. Ponadto zgadzamy się z ustaleniami wybitnych naukowców w dziedzinie psychologii i pedagogiki, którzy jednoznacznie stwierdzają, że „inteligencja emocjonalna jest gwarantem rozwoju bezpieczeństwa i determinantą rozwoju ucznia”.

  2. Mamy przekonanie, że niedostrzeganie problemów emocjonalnych, konfliktów grupowych, nieczystej klasowej atmosfery może być jednym z głównych powodów niepowodzeń w szkole oraz niewątpliwie wpływa na poczucie bezpieczeństwa uczniów.

  3. Uczniowie sygnalizowali w trakcie badania brak bezpieczeństwa emocjonalnego w niektórych sytuacjach szkolnych. Jednocześnie oceniali samych siebie  dość krytycznie, a ich obawy dotyczyły sytuacji niezwiązanych wcale z przemocą fizyczną, ale raczej wskazywały na problem z radzeniem sobie ze stresem czy przejawami nieakceptacji.

  4. Rodzice zwracali uwagę na konieczność uświadomienia dzieciom istnienia różnych odmian przemocy oraz wskazywali na odpowiednią postawę pracowników szkoły jako najważniejszy element budowania poczucia bezpieczeństwa. Postulowali także zajęcie się problemami samoakceptacji oraz nietolerancji. 

  5. Uważamy, że przeprowadzone badania pokazały, że jesteśmy przyjazną szkołą, w której dzieci czują się dobrze i trudno nam jako zespołowi zarzucić, że nie dbamy komfort psychiczny edukacji, ale jesteśmy ambitną grupą zawodową, odpowiedzialną i otwartą na zmiany, pod warunkiem, że naprawdę dostrzegamy ich sens , dlatego też podejmiemy się kolejnych działań, które mogą pomóc uczniom lepiej się rozwijać.