Uczeń - obywatel, społecznik (Etap IV)

Dobra praktyka

  • Kategoria:

    Obywatelstwo

  • Dodano:

    02.06.2019

1) Opiszcie przeprowadzone działania. [W załączniku do opisu zamieśćcie zdjęcia i inne materiały pokazujące proces i efekty Waszych działań.]

Większość działań, których inicjatorami byli uczniowie, udało się przeprowadzić. Dzieci wykazały się dużą kreatywnością, działały zarówno grupowo, jak i indywidualnie. Na ogół wymagały niewielkiej pomocy ze strony nauczycieli.

W czasie całego roku szkolnego uczniowie starsi pomagali młodszym w odrabianiu prac domowych.  Całoroczną opieką (od listopada do maja) czterech wolontariuszy objęło czterech uczniów.

Kolejną stałą akcją była “Duży czyta małemu”, czyli czytanie fragmentów wybranych książek przez uczniów klas 5 i 6 w klasach 1-3 (20 spotkań).

Grupa uczniów zgłosiła chęć dyżurowania w bibliotece podczas przerw. Dzieci pomagały w wypożyczaniu książek, odkładaniu na miejsca książek zwróconych, a także służyły pomocą bibliotekarkom.

W dwóch klasach szóstych przeprowadzono podczas godzin wychowawczych pogadanki i warsztaty na tematy bieżących problemów uczniów. Dzieci przeprowadziły rozmowy z rówieśnikami i w wyniku tego przygotowały prezentacje i warsztaty.

Przeprowadzane były działania edukacyjne dla klas młodszych przez uczniów klas starszych, np. nauka w grę edukacyjną, obsługa tablicy multimedialnej, prezentacja ewaluacji projektu badawczego.

W trakcie grania w autorskie gry uczniów,najcenniejszy był fakt, że młodsze dzieci chciały powtórzenia zabawy.

Dla piątoklasistów, którzy uczyli korzystania z tablicy interaktywnej i prezentowali jej możliwości, najtrudniejsze było wybranie jednego ucznia spośród całej klasy chętnych dzieci do wykonania kolejnego zadania (nie chcieli nikomu sprawić przykrości).

Uczniowie, eksperci od tematu “Cebule, cebulki” w większości stwierdzili, że w prowadzeniu zajęć najbardziej przeszkadzało im to, że momentami niektóre młodsze dzieci rozmawiały.

Eksperci czuli zadowolenie z przeprowadzonej lekcji. Docenili stopień zdobytej przez siebie wiedzy, gdyż potrafili odpowiedzieć na wszystkie zadane im pytania. Czuli się ważni.

Jesienią siódmoklasiści przeprowadzili grę terenową dla trzech klas z Zespołu 1-3. Uczniowie wymyślili zadania na kolejnych stacjach, a także zaproponowali podział na grupy, w których znalazły się dzieci z różnych poziomów nauczania. Nauczyciele byli proszeni tylko o przyprowadzenie swoich klas do lasu i opiekę nad dziećmi. Wszyscy świetnie się bawili. Zaplanowali, że powtórzą tego typu zabawę wiosną, ale zaniechano tej imprezy z powodu braku czasu (zmniejszenie liczby dni, w których odbywały się zajęcia edukacyjne).

Jedna z uczennic zaproponowała zorganizowanie akcji charytatywnej na rzecz schroniska dla zwierząt. Samodzielnie przygotowała plakaty informacyjne i codziennie w określonym czasie zbierała fundusze i informowała o miejscu, do którego można było przynosić karmę itp.. Opiekunka samorządu umieściła ogłoszenie o akcji zbierania pieniędzy, rodzice uczennicy wpłacili uzbieraną kwotę na konto schroniska. Uczennica zaplanowała i przeprowadziła akcję sama. Z tego tytułu odczuwała ogromną satysfakcję. Otrzymała również podziękowanie ze schroniska za niesienie pomocy zwierzętom.

Pod koniec marca dotarła do szkoły wiadomość (poprzez Facebooka i Librusa) o tym, że grób naszej patronki został zdewastowany.

Oba samorządy: klas młodszych i starszych zorganizowały dodatkowe spotkania, na których ustalono, że:

  • samorząd klas starszych zajmie się szukaniem podmiotów, które sfinansują postawienie nowego nagrobka,

  • samorząd klas młodszych zaproponuje wykonanie przez klasy 1-3 wianków, które pokryją płytę nagrobkową.

Samorząd klas starszych podjął próbę porozumienia się z placówkami oświatowymi, których patronką jest Maria Kownacka, samorząd klas młodszych zawiózł wykonane przez dzieci wianki na cmentarz.

2) Napiszcie, czy napotkaliście jakieś trudności, co i dlaczego nie wyszło lub z czego sami zrezygnowaliście? Jak sprawdzaliście opinię odbiorców w toku realizacji działań i jak na nie reagowaliście?

Trudnością było zealizowanie dyżurów starszych uczniów podczas przerw śniadaniowej i obiadowych wśród młodszych klas. Pomysłodawcą była jedna z siódmych klas. Młodzież nie zaproponowała udziału w tej akcji innym klasom. Uczniowie Ci poprosili opiekunkę Samorządu Uczniowskiego o wydrukowanie nalepek - nagród z Plastusiami. Zwrócili się również z prośbą do nauczycieli klas młodszych o wywieszenie w salach lekcyjnych list uczniów, na które miały być nalepiane zdobyte naklejki. Niestety okazało się, że nie zawsze byli chętni do pełnienia dyżurów. Wynikało to z nieobecności w szkole wyznaczonych do dyżurów osób lub z innych powodów np. konieczności przygotowania się do kolejnych lekcji. W miarę upływu czasu luki w dyżurach były coraz częstsze, aż do całkowitej rezygnacji z dyżurowania.

W wyniku przeprowadzonych wywiadów, ankiet i wypowiedzi pisemnych dowiedzieliśmy się, że uczniowie z różnych klas uważają pełnienie dyżurów za potrzebne, ale sprawia im to trudność, ponieważ muszą poświęcić swój wolny czas między lekcjami. Początkowo każdemu dyżurującemu sprawiało przyjemność pełnienie roli nadzorującej młodszych uczniów, ale zapał szybko minął.

Opiekunka Samorządu Uczniowskiego przedstawiła na spotkaniu zespołu pomysł włączenia się innych w pełnienie dyżurów. Mimo, że uczniowie mogli zdobyć dodatkowe punkty z zachowania, nie podjęli wyzwania.

3) Jak sprawdziliście powodzenie Waszych działań? W jaki sposób Wasze działania pozwoliły zrealizować cel dla szkoły? Odnieście się do rezultatów określonych w III etapie.

Cel jaki sobie wyznaczyliśmy to: Szkoła jest przyjaznym miejscem dla stwarzania warunków do rozwoju postaw obywatelskich. Włączając uczniów do organizacji przedsięwzięć charytatywnych, zachęca do podejmowania decyzji, uczy odpowiedzialności.

Potwierdzenie, że nasze przyzwolenie i wspomaganie działania uczniów są pożądane uzyskiwaliśmy w rozmowach z wykonawcami pomysłów, a także z ich odbiorcami np., młodsze dzieci dopytywały się, kiedy znów przyjdzie starszy kolega lub koleżanka poczytać książki.

Polonistka w porozumieniu z wychowawcami klas młodszych ustaliła harmonogram zajęć "Duży czyta małemu". Ochotnicy zgłaszali się do tego zadania.  Wszystkie zajęcia odbyły się według planu.

Pani bibliotekarka potwierdziła, że po zajęciach "Duży czyta małemu" kilkoro (od 2 do 5) uczniów z danej klasy chciało wypożyczyć rekomendowaną książkę.

Rodzice dawali nam informację zwrotną zawierającą podziękowanie za pomoc w organizowaniu przestrzeni dla par odrabiających pracę domową i zadowolenie, że ich dzieci nie muszą odrabiać prac pisemnych w domu. Uczniowie odpowiedzialni za odrabianie prac domowych z młodszymi dziećmi prowadzili Zeszyty Wolontariuszy, w których zapisywali odbyte odrabianki i dzięki temu otrzymywali punkty z zachowania. Byli zmotywowani do systematycznego wysiłku. Cieszyli się uznaniem u młodszych uczniów (jeden z pierwszoklasistów zwracał się do swojej “opiekunki” per pani).

Klasy, w których przeprowadzono warsztaty i pogadankę na temat rozwiązywania bieżących problemów klasowych, są odbierane przez wychowawców tych klas jako wyjątkowo zintegrowane.

Uczniowie klas młodszych, którzy byli uczeni grania w różne gry np. goblety, przez starszych uczniów, chętnie sięgali po nie w czasie wolnym od zajęć edukacyjnych. Jest to dowód na to, że to, co zaproponowali starsi koledzy i koleżanki było atrakcyjne dla młodszych. Natomiast starsi uczniowie odczuwali satysfakcję z bycia autorytetami. Ponadto mogli przećwiczyć umiejętność tłumaczenia innym zasad gier, co bardzo wzmacniało ich samoocenę.

Siódmoklasiści, którzy zorganizowali grę terenową dla klas 1-3 mieli pomysł na zorganizowanie gry terenowej po Bielanach. Natomiast klasa trzecia, która uczestniczyła w jesiennej grze terenowej, chciała zorganizować grę z motywem przewodnim “Mity” dla klasy drugiej i pierwszej. Jest to dowód na to, że młodsi wzorują i uczą się od starszych.

Uczennica, która samodzielnie zorganizowała materialną pomoc dla schroniska psów, odczuwała ogromną satysfakcję, ponieważ pozyskała dużo środków i spotykała się z pozytywnym odbiorem ze strony uczniów i nauczycieli. Otrzymała również podziękowanie ze schroniska za niesienie pomocy zwierzętom.

W maju przeprowadziliśmy badanie w kilku klasach starszych i młodszych. Na plakatach wypisane były wymienione w pierwszym punkcie działania i uczniowie rysując emotikony - buźki określali, jak odbierają podjęte inicjatywy. Dodatkowo prosiliśmy chętne osoby o uargumentowanie, dlaczego coś im się podobało lub nie. Najwięcej pozytywnych buziek zebrały akcje:

- Duży czyta małemu - Ankietowani pisali o tym, że przyczyniali się do rozwoju inteligencji młodszych dzieci, a także wpływali na rozpowszechnienie czytelnictwa i lepszej szkolnej atmosfery. Istotnym motywatorem było otrzymywanie pochwał od wychowawców i punktów z zachowania.

- dyżurowanie w bibliotece - Uczniowie podkreślali, że usprawniają wypożyczanie książek i mają wpływ na utrzymanie porządku w bibliotece.

- prowadzanie godzin wychowawczych przez uczniów - Dzieci podkreślały, że ważna dla nich była rozmowa na temat ich problemów, a także możliwość pracy zespołowej podczas przygotowywania warsztatów.

- gry terenowe - Pozytywną reakcję wywołał ten punkt, ponieważ tego rodzaju działania, zdaniem ankietowanych, przyczyniają się do rozwoju sprawności fizycznej i orientacji w terenie młodszych uczniów. Organizujący tę grę odczuwali radość z wymyślania zadań i odpowiedzialności za prawidłowe wykonanie zadań przez młodsze dzieci. Oczywiście pojawił się również głos krytyczny twierdzący, że “bieganie” po lesie to strata czasu.

Najwięcej kontrowersji wzbudził punkt, dotyczący dyżurowania podczas przerw. Dosyć dużo wypowiedzi było utrzymanych w tonie negującym zasadność prowadzenia tego typu akcji.

4) Wypiszcie najważniejsze wnioski i rekomendacje dla szkoły.

Wniosek wiodący: Uczniowie odnaleźli wiele możliwości rozwijania swoich postaw obywatelskich. Zgłaszali wiele propozycji charytatywnego działania. Byli odpowiedzialni za organizację i przebieg akcji. Rozwijali swoje kompetencje, wzmacniali poczucie własnej wartości, uczyli się nawzajem, rozwiązywali problemy w obrębie swojego środowiska, kształtowali empatię wobec siebie, poznali wagę bycia tutorem.

Zwiększyła się liczba uczniów, którzy angażowali się do pracy na rzecz społeczności szkolnej.

Bieżące informowanie zarówno uczniów jak i rodziców o przeprowadzanych akcjach w ramach realizacji programu “Szkoła z Klasą 2.0” znacząco wpłynęło na podniesienie świadomości o korzyściach płynących z propagowania postawy uczeń- obywatel-społecznik.

Uczniowie uświadomili sobie, że praca zespołowa przynosi większy sukces.

Uczniowie mieli realny i mierzalny wpływ na życie szkoły.

Rekomendacja wiodąca: Partycypowanie uczniów w organizowaniu akcji charytatywnych, stwarzanie przestrzeni do działania, przyzwolenie nauczycieli na popełnianie błędów przez uczniów.

Szczegółowe wnioski i rekomendacje.

  • Odrabianie lekcji w parach

wniosek - duże zapotrzebowanie na tego typu pomoc, ponieważ dużo uczniów spędza większość czasu w szkole

rekomendacja - pozyskanie większej liczby uczniów na odrabianie prac domowych

  • "Duży czyta małemu" - starsi uczniowie czytają fragmenty książek młodszym dzieciom podczas lekcji

Wniosek: Uczniowie starsi odczuwali satysfakcję po wykonaniu zadania, a także poczuli się ważni. Odbiór zajęć przez młodsze dzieci był bardzo dobry, pytały one, czy tego typu lekcje powtórzą się.

Rekomendacja: W przyszłym roku  kontynuowanie akcji, propagującej czytelnictwo. Ponadto chcielibyśmy zwiększyć liczbę woluminów spoza lektury. Pozyskanie dodatkowych finansów.

  • Dyżury w czytelni pełnione przez starszych uczniów podczas przerw

 

Wniosek: Wielu uczniów zgłasza chęć pełnienia dyżurów w bibliotece.

Rekomendacja: Zgłoszenie w roku szkolnym 2019/2020 Radzie Rodziców potrzeby uwzględnienia w wydatkach kwoty na coroczne nagrody dla bibliotekarzy- wolontariuszów.

 

  • przeprowadzanie przez uczniów klas starszych na godzinach wychowawczych (w swoich klasach lub równoległych) pogadanek i warsztatów na temat bieżących problemów

Wniosek: Podczas zajęć uczniowie aktywnie uczestniczyli w kreowaniu warsztatów, które były merytorycznie dobrze przeprowadzone. Zdaniem wychowawców klasy stały się bardziej zgrane, dzięki podejmowanym inicjatywom rówieśników.

Rekomendacja: Wychowawcy będą przyzwalali na przeprowadzanie lekcji wychowawczych przez uczniów, jeśli będzie zgłaszane zapotrzebowanie na tego typu przedsięwzięcia; Potrzeba włączenia psychologa i pedagoga oraz rodziców jako ekspertów do zajęć prowadzonych przez uczniów, z którymi uczniowie będa się konsultowali.

  • przeprowadzenie dla klas młodszych przez uczniów klas starszych działań edukacyjnych np. nauka gry edukacyjnej, obsługa tablicy multimedialnej, prezentacja ewaluacji projektu badawczego



Wniosek: Dzieci chętnie uczą się od starszych kolegów i koleżanek. Nie ma między nimi dystansu . Starsi uczniowie utrwalają posiadaną wiedzę i ćwiczą sztukę autoprezentacji.

Rekomendacja: Rozpowszechnienie idei uczenia się młodszych od starszych. Stworzenie miejsc, w których uczniowie z różnych poziomów mogliby grać w gry np. rozkładane stoliki na korytarzach.

  • dyżury uczniów klas starszych na przerwach

Wniosek: Trudności w systematycznym dyżurowaniu spowodowane zbyt małą liczbą osób zgłaszających się do tej akcji.

Rekomendacja: Przeprowadzenie sondażu wśród uczniów młodszych, w jaki sposób chcieliby spędzać przerwy a wśród uczniów starszych czy będą chcieli w ciągu całego roku szkolnego poświęcić swój wolny czas na przerwach na organizowanie zabawy dla młodszych kolegów.

Przedstawienie możliwości pełnienie dyżurów w innych formach np. organizowania rozgrywek w gry planszowe.

Filmik przedstawiający działanie uczniów w obszarze Obywatelskość zamieściliśmy na szkolnej stronie na facebook,u - elementarnazbielan. Filmik puszczany jest w szkolnym telewizorze. Pracujemy nad umieszczeniem prezentacji na stronie szkoły.