"Koniec wieńczy dzieło" Owidiusz (Czwarte spotkanie Zespołu)

Dobra praktyka

  • Autor:

    Agnieszka Bartoszek - Grzelak

  • Szkoła:

    Gimnazjum nr 3 im. Polskich Noblistów w Kaliszu

    (Podstawowy)

  • Kateogria:

    Dobre relacje

  • Źródło:

    pomysł własny

  • Dodano:

    25.01.2017

1) Jakimi metodami i wśród jakiej grupy szkolnej społeczności przeprowadzaliście ewaluację?

Ewaluacja polegała na wywiadach z nauczycielami, pedagogiem szkolnym; rozmowach nieformalnych; zbieraniu opinii uczniów na temat zmian na kartkach wrzucanych do skrzynki pomysłów. Uczniowie, rodzice i nauczyciele wypełniali ankiety, w których wypowiedzieli się na temat samopoczucia w szkole, wpływu domu na rzeczywistość szkolną. Uczniowie opowiadali o tym, w jaki sposób sami wpłynęli na zmiany w szkole. W miejscach „unowocześnionych” w ramach projektu wywieszone zostały plansze, na których uczniowie za pomocą emotikonów lub opisów wyrażali swoją opinię. Przewodnicząca Rady Rodziców wyraziła zadowolenie ze zmian. A przewodniczący SU, po konsultacjach z radami klasowymi poinformował koordynatora projektu o opiniach uczniów na temat zmian. Wychowawcy policzyli uczniów wyrażających zadowolenie metodą „kciuka”.

Część spostrzeżeń i wniosków z ankiet Zespół ds. ewaluacji wewnętrznej zamieścił w raporcie, na podstawie którego opracowano rekomendacje do pracy obowiązujące w następnych latach.

2) Podaj najważniejsze pozytywne i krytyczne uwagi, opinie i sugestie dotyczące Waszych działań, (maksymalnie po pięć najważniejszych uwag pozytywnych i krytycznych).

Negatywne: "Po co to robicie? I tak likwidują gimnazjum" , "Ukradną wam te poduszki i będą się nimi rzucać", "Dlaczego zmieniać menu stołówki? To są obiady z MOPS-u, nie będą luksusowe", "Nie będę z siebie robiła pajaca, muszę zrealizować program, a nie bawić się w karteczki"

Pozytywne: "Super pomysły!" , "Dlaczego pani się chce to robić? Bo was lubię.", "Świetna zabawa, a ile się nauczyłem?!", "Pierwszy raz nas posłuchali (uczniowie o nauczycielach)"

3) Co uważacie za swój największy sukces/sukcesy i dlaczego?

Największym sukcesem projektu jest to, że uczniowie uświadomili sobie, że od ich działania i chęci wiele zależy w szkole (zakup routera z pieniędzy z dyskoteki szkolnej; zmiana menu stołówki, estetyki posiłków; organizacja kącika wypoczynkowego, wskazanie nauczycielom zalet metod aktywnych), nauczyciele podjęli trud zrozumienia ucznia jako indywidualności, trud zejścia z piedestału katedry na rzecz partnerskiej współpracy (szkolenia z neurodydaktyki, zespołu Aspergera, metody "design thinking") oraz zrozumienia, że są współdziałającym zespołem a nie zbiorem indywidualności pracujących na własny rachunek. Rodzice zaczęli sobie uświadamiać, że nie ma "ich" i "nas", ale jesteśmy "my" dla dobra dzieci (spotkania w celu rozwiazania konfliktów, poznanie ciemnych ston internetu i cyberprzemocy, możliwość negocjacji i uzyskania wsparcia w sytuacjach konfliktowych z nauczycielami przez kontakt z "Mężem zaufania"). Sukces odnieśliśmy dzięki współpracy i optymizmowi.

4) Co i dlaczego nie wyszło lub z czego sami zrezygnowaliście?

Mimo wielu starań, chłopiec z zespołem Aspergera podejmie nauczanie indywidualne ze względu na pogłębiające się problemy; w bibliotece szkolnej nie zmodernizowano sprzętu komputerowego ze względu na likwidację gimnazjum; stosunkowo nieduża liczba nauczycieli spróbowała zastosować metodę myślenia projektowego.

5) Jakie mieliście trudności i jak je przezwyciężyliście?

Trudności, jak zwykle, wynikają z niezrozumienia lub braku wiary w sukces. Niektórzy rodzice z klasy I c nie życzą sobie, by ich dzieci były w klasie z chorym dzieckiem. Wychowawczyni spowodowała, że dzieci"dogadały się" - ich rodzice - nie. Problemem okazało się doposażenie biblioteki w komputery ze względów finansowych. Z tego samego powodu nie udało się zebrać większej ilości poduszek do kącika wypoczynkowego, ale w przyszłym roku Rada Rodziców wspomoże to przedsięwzięcie.

6) Jakie są mocne punkty Waszych działań/rozwiązań?

Mocnym punktem działań jest to, że zrozumieliśmy, że zawsze, nawet w najgorszej sytuacji (likwidacja szkoły) warto podejmować trud na rzecz wspólnego dobra. Każdemu należy się taki sam szacunek i zainteresowanie.

7) Co możecie jeszcze rozwinąć/rozbudować?

Możemy nadal się rozwijać, dbać o dobre relacje i uczyć się od siebie nawzajem.

8) Raz jeszcze podaj ustalone wskaźniki sukcesu i napisz, czy udało się je osiągnąć.

Wskaźniki sukcesu:

- wskaźniki produktu –

  • liczba nauczycieli uczestniczących w szkoleniach; uczestniczyło 40 nauczycieli wszystkich przedmiotów; odbyły się 3 szkolenia.
  • liczba rodziców objętych działaniami pedagogizacyjnymi; - 25  rodziców klasy I c uczestniczyło w spotkaniu na temat problemów zespołu Aspergera, wszyscy rodzice uczniów dowiedzieli się, na czym polega cyberprzemoc i jak jej zapobiegać;
  • stan ilościowy i jakościowy komputerów i oprogramowania w bibliotece szkolnej; - nie zmienił się stan komputerów ani oprogramowania
  • dekoracja i urządzenie kawiarenki szkolnej; - kawiarenka szkolna zaopatrzona została w kolorowe podkładki, estetyczne menu, a panie wydające obiad w schludne fartuszki
  • dekoracja i urządzenie „cichego kącika”; - ułożono na schodach 5 poduszek do siedzenia
  • zamontowany router i liczba uczniów korzystających z wi-fi w szkole.- zamontowano w kawiarence router, wszyscy uczniowie posiadający odpowiednie urządzenia korzystają z wi- fi w szkole

 

- wskaźniki rezultatu –

  • poprawa atmosfery w klasach z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych; - uczniowie klasy I c zrozumieli, na czym polega zespół Aspergera i nie wdają się w konflikty z Tomkiem; nauczyciele dyżurujący na przerwach bacznie obserwują zachowania konkretnych uczniów mających problemy z funkcjonowaniem w grupie, czego efektem jest brak konfliktów i przemocy między uczniami.
  • stosowanie nowatorskich, przyjaznych metod nauczania; - kilku nauczycieli zastosowało metodę „design thinking” (np. przy organizacji rajdu dla uczniów z Kalisza i okolic) z powodzeniem, inni postanowili pracować nią w przyszłości.
  • wzrost umiejętności interpersonalnych nauczycieli; - nauczyciele, poznawszy specyfikę zachowań uczniów i ich problemów nauczyli się, jak z nimi rozmawiać, by chcieli pracować i prezentowali postawy akceptowane w szkole i społeczeństwie, co skutkuje przyjazną atmosferą w szkole i współpracą z domem.
  • ilość kontaktów rodziców, uczniów i nauczycieli z „Mężem zaufania”; - Pani Ala – „Mąż zaufania” kilkanaście razy pośredniczyła w sporach i wpływała na ich pozytywne rozwiązanie (np. spotkanie z roszczeniowymi rodzicami niewidomego chłopca spowodowało, że dziecku zostanie zapewniona specjalistyczna pomoc; dziewczynka dotychczas mieszkająca w Anglii i jej tato osiągnęli sukces w adaptacji do nowych warunków szkolnych i życiowych, itp.)
  • poprawa samopoczucia uczniów, nauczycieli i rodziców w szkole.

9) Co planujecie dalej?

Planujemy umacniać nasze osiągnięcia, doskonalić metody pracy i dobrze się bawić - ucząc.