O Marii Konopnickiej - inaczej . ( Uczymy innych - zadanie I) (Uczymy innych - zadanie I)

Dobra praktyka

  • Autor:

    Agnieszka Wierzbowska

  • Szkoła:

    Szkoła Podstawowa nr 10 im. M. Konopnickiej

    (Podstawowy)

  • Dodano:

    27.02.2016

1) Ilu uczniów i z jakiej klasy zgłosiło się do realizacji tego zadania? [Jak wyglądał wybór uczniów, którzy wcielili się w rolę nauczycieli?]

Tym razem do realizacji kolejnego zadania zgłosili się przede wszystkim uczestnicy zajęć prowadzonego przeze mnie koła polonistycznego, czyli 13 uczniów i uczennic z klas piątych oraz dodatkowo pięcioro innych piątoklasistów. Wszyscy wcielili się w role nauczycieli, których celem było przybliżenie postaci patronki naszej szkoły pozostałym uczniom.Wszyscy jednomyślnie stwierdzili, że najciekawszą formą będzie przygotowanie widowiska teatralnego nt. życia i twórczości M. Konopnickiej. Przedstawienie miało być centralnym wydarzeniem w Dniu Patronki Szkoły.

2) Kim byli odbiorcy zajęć przygotowanych przez wybranych uczniów?

Docelowymi odbiorcami przygotowanych zajęć byli uczniowie klas 4-6, ale powtórzoną "lekcję" - przedstawienie obejrzeli także młodsi uczniowie z klas drugich i trzecich.

3) Jakie były najważniejsze cele prowadzonej przez uczniów lekcji?

Najważniejszym celem było zapoznanie innych uczniów z najważniejszymi faktami z życia Konopnickiej i jej dorobkiem pisarskim oraz udowodnienie, na podstawie inscenizacji wybranych utworów autorki, że jej poezja nadal jest aktualna i że warto po nią sięgać. Ukrytym celem była też oczywiście promocja czytelnictwa. Nauczyciele - uczniowie postanowili zrealizować zadanie, przygotowując żartobliwe, niekiedy satyryczne przedstawienie. które miało poruszyć nie tylko umysły, ale i uczucia odbiorców.

4) Jak uczniowie przygotowywali się do poprowadzenia zajęć?

Najpierw uczniowie musieli ułożyć (napisać) scenariusz swego przedstawienia o Konopnickiej. W tym celu część z nich zapoznała się dość dokładnie z życiorysem autorki (encyklopedie, Wikipedia), a następnie dokonała selekcji najważniejszych - ich zadniem - informacji. Druga grupa uczniów miała za zadanie przeszukać zasoby internetowe w celu znalezienia ciekawego, gotowego scenariusza. Trzecia grupa przewertowała tomiki z wierszami (głównie dla dzieci) Konopnickiej i wybrała 4 - 5 pozycji, które nadawałyby się do inscenizacji. Następnie, pod moim kierunkiem, został napisany tekst scenariusza. Uczniowie "obsadzili się " w rolach i ustalili harmonogram prób oraz podział obowiązków. Zadania aktorskie nie były dla uczniów nowością, bo wielokrotnie brali już udział w klasowych i szkolnych przedstawieniach.

 

5) Przedstaw zakres treści przekazywanej przez uczniów podczas zajęć [Jaki był podział zadań, jeśli lekcję przygotowywało kilkoro uczniów?]

W lekcji - przedstawieniu wiodącą rolę odgrywało 2 uczniów - nauczycieli wcielających się w postać Dziennikarki i Szalonego Reżysera. Z ich dialogów widzowie poznali najważniejsze fakty z życia Konopnickiej. Usłyszeli także argumenty za aktualnością treści wybranych do inscenizacji utworów: "Stefek Burczymucha", "Na zasadzce" i "Sposób na laleczkę". Trzy uczennice - nauczycielki odgrywały role współczesnych uczniów, przygotowujących się do sprawdzianu o Patronce. Także w ich rozmowach były wiadomości o poetce, ale mniej "encyklopedyczne", bardziej ciekawostki (np. ile miała dzieci). Pozostali uczniowie brali udział w inscenizacjach w/w wierszy. Na zakończenie wszyscy aktorzy - nauczyciele zachęcili widzów do lektury wierszy Konopnickiej, parafrazując jedną z popularniejszych reklam: "Konopnicka! Czytajcie Konopnickiej wiersze!".

6) Z jakich narzędzi TIK i materiałów korzystali uczniowie? [Podaj linki do stron lub inne źródła materiałów, z których korzystali uczniowie. Możesz zamieścić materiały w załączniku]

Uczniowie korzystali z encyklopedii i tomików wierszy Konopnickiej oraz zasobów internetowych. W czasie zbierania informacji i przygotowywania scenariusza porozumiewali się ze sobą i ze mną, wykorzystująć pocztę elektroniczną oraz komunikatory typu facebook lub massenger. W czasie lekcji - przedstawienia odtwarzane były piosenki z plyt CD i  "zagrał" smartfon. Natomiast w dialogach można było usłyszeć m.in. o możliwościach snapchata.

7) Opisz przebieg zajęć. [W załączniku możesz zamieścić scenariusz lekcji]

Przebieg zajęć - kolejne sceny w przedstawieniu:

1. Pantomima - uczennica nad wieloma książkami, uczy się, weruje gorączkowo książki, jest zniechęcona i zniecierpliwiona.

2. Przychodzą 2 koleżanki, dopytują, czego się uczy; dziwią się, jak dużo utworów napisała Konopnicka; proponują przerwę na relaks - obejrzenie TV.

3.  W telewizji Dziennikarka przeprowadza wywiad z Szalonym Reżyserem na temat jego najnowszego filmu o Konopnickiej. Padają najważniejsze informacje o poetce.

4. Na planie filmu Reżysera:

- inscenizacja wiersza "Na zasadzce", komentarz Rezysera i Dziennikarki o aktualnej kłótliwości i pysze;

- taniec solo i inscenizacja wiersza "Sposób na laleczkę"; ośmieszenie zbytniego przykładania wagi do wyglądu zewnętrznego, nieczytania książek oraz postaw niektórych dorosłych, którzy wymagają, ale sami inaczej postępują;

- inscenizacja wiersza "Stefek Burczymucha"; ironia z zarozumiałości, samochwalstwa, narcyzmu, niewiedzy;

- zachęta do przeczytania innych wierszy poetki.

5. W domu Uczennicy - dostrzeżenie podobieństw między bohater(k)ami filmowymi a postaciami rzeczywistymi (kolegami/koleżankami, braćmi); stwierdzenie, że wiersze Konopnickiej są "fajne".

6. Finał - pokazanie w tańcu książek z utworami Konopnickiej i zareklamowanie czytania: "Konopnicka! Czytajcie Konopnickiej wiersze!".

7. Krótki quiz o Konopnickiej i jej wierszach.

8) W jaki sposób zostały sprawdzone rezultaty pracy (uczących się i nauczających)?

Uczniowie nauczający opanowali w trakcie prób pamięciowo nie tylko swoje role, ale także role (a więc i informacje) swoich kolegów. Dla uczniów uczących się został przygotowany krótki quiz sprawdzający, co zapamiętali z przedstawienia. Sądząc po trafnych odpowiedziach i lesie rąk uczniów chętnych do zabrania głosu, lekcja - przedstawienie spełniła założone cele.

9) Podziel się refleksją na temat zastosowania strategii „uczymy innych”. [Czego nauczyło Cię to doświadczenie? Co było mocną stroną zajęć, a co warto udoskonalić? Jakie masz rady dla nauczycieli, którzy chcieliby zrealizować podobną lekcję?]

Jak widać z powyższego opisu, strategia "uczymy innych" daje bardzo szerokie i różnorodne możliwości. Po dwóch lekcjach raczej "klasycznie" przeprowadzonych przez uczniów - nauczycieli, moi podopieczni sami zaproponowali wykorzystanie formy teatralnej do nauczania innych. Dzięki temu mieli okazję do długofalowej pracy w zespole i sami nie tylko uczyli się i uczyli innych, ale także sami się dobrze bawili, bawiąc innych. Myślę, że z równie dobrym powodzeniem można stosować inne techniki, także np. pracując z kamerą lub tworząc słuchowisko. To bardzo inspirujące i dla uczniów-nauczycieli, i ich nauczyciela.